Mijmeringen: 'In control'
'Mijmeringen' is een wekelijkse column van Dongenaar Rinus Krijnen
In control
Ik heb vorig jaar voor het eerst in een elektrische bus van het Chinese merk Yutong gezeten. Niet in Nederland, maar in Noorwegen. Ik moet zeggen dat ik als passagier aangenaam verrast was. Een mooie, strak afgewerkte bus, die ook nog eens erg stil was. Dat spullen uit China alleen maar goedkope en slecht kwalitatieve troep zijn, geldt echt niet voor alles. Ook de personenauto’s uit China zijn in het algemeen modern, betrouwbaar en keurig afgewerkt. En waarschijnlijk ook een slag goedkoper dan Europese alternatieven, omdat men daar geen last heeft van al te veel knellende voorschriften, die als zand in de machine werken, waardoor nieuwe ontwikkelingen een eeuwigheid duren voordat iets in productie kan worden genomen. Ook al loopt ook de economie van China nu niet bepaald op rolletjes, een autocratische systeemeconomie is veel beter te besturen dan een economie die van regels aan elkaar geknoopt zit. En concurrentie is ook geen echt issue. In een documentaire zag ik ooit dat een Chinese spijkerbroekenfabrikant blij was met de uitkomst van prijsonderhandelingen met zijn Amerikaanse klant, terwijl hij daarbij 20% minder kreeg voor de broeken, dan eigenlijk gezond was voor zijn bedrijfsvoering. Zijn personeel kreeg vanaf toen gewoon 20% minder betaald: probleem opgelost. Daar hoef je hier niet mee aan te komen.
Als de omstandigheden dus wijzigen, worden gewoon de bakens verzet. En aangezien de Chinese overheid uiteindelijk de lakens uitdeelt over alles in China, is het ook niet zo gek dat wij Chinese producten met een stekker verdacht vinden. Zeker in een tijd waarbij China invloed probeert te krijgen is een ingebouwde afstandsbediening van belangrijke apparaten die te bedienen is vanuit Peking wellicht wel handig. En dat gaat dan niet alleen over het functioneren van het apparaat maar ook over de informatie die het verzamelt. Zo is er al sinds een aantal jaren een verbod op Chinese Huawei internetschakelhardware, vanwege vermoedelijk afluisteren en beïnvloeden van berichten. Op dergelijke spionage zitten we niet te wachten. Voorkomen is beter dan genezen.
Hier in Brabant willen we nu dus van die Chinese bussen gaan aanschaffen, maar is er ook bezorgdheid over mogelijke sabotage opties die dat met zich meebrengt. Ik vrees dat het al veel te laat is en dat de opties om ons het leven zo zuur of zelfs gevaarlijk te maken al lang wijd en zijd zijn verspreid. En wie zegt dat wij in het Westen een haar beter zijn? Neem nu de piepers en walkietalkies die door het Israëlische regime op afstand ter ontploffing werden gebracht om tegenstanders uit te schakelen. En ook het strafhof in Den Haag werd op afstand door onze Amerikaanse vrienden gesanctioneerd door Amerikaanse Microsoftsoftware op afstand uit te schakelen, omdat Trump het niet eens was met de uitvoering van bepaalde zaken door dit hof.
Het is overigens niet eenvoudig om erachter te komen of er met apparaten gespioneerd of gesaboteerd kan worden. Men zal er zeker niet mee te koop lopen. Het allerbelangrijkste is dat de spullen hier zijn en wijdverspreid. Doordat de Chinezen elektronica goed en goedkoop aanbieden zijn wij Westerse kooplui al snel gefixeerd op een goede prijs- kwaliteit verhouding en waarschijnlijk een stuk minder op onze veiligheid.
Verlekkerd kijken we dan naar het Chinese aanbod. Ook al zijn het Westerse bedrijven die dingen verzinnen: een groot deel wordt door China geproduceerd en wie garandeert ons dat hier ook geen onderdeel in zit wat kan worden bestuurd door Peking?
Het begint op een scenario te lijken van een heuse rampenfilm. We kunnen tanks en drones kopen zoveel we maar willen, maar als blijkt dat een Oosterse aanval uit het stopcontact, via WiFi of de glasvezelverbinding komt, dan kunnen we ons niet verdedigen. Het vertrouwen is al weg en we kunnen ons niet verdedigen als er eenmaal zo’n grote systeemaanval komt.
Meer dan 20 miljard extra investeren op ‘defensie’ is geen antwoord op deze bedreiging. Helaas zijn de diplomatieke mondiale relaties zwaar verstoord, waardoor ontspanning ook op dit gebied, nog ver te zoeken zal zijn.
We zitten op een tikkende tijdbom, maar dan virtueel. Pluk de dag zou ik zeggen.
