Na ongeveer twee jaar vol ideeën, tips en recepten over eetbare beplanting, is dit mijn laatste column voor Dongen.nieuws. Ik heb namelijk besloten om zowel met deze columns als mijn radiorubrieken voor LangstraatFM te stoppen.
In deze laatste -wat langere- column wil ik terugblikken op de columns, de vrijwilligers van het voedselpark en de waarde van jezelf inzetten voor het algemeen belang. Met daarnaast een vrijwilligersoproep om het voedselpark draaiende te houden!
Anders dan mijn eerdere columns voor Casade, voegde ik bij mijn columns voor Dongen.nieuws ook recepten toe zodat mensen bekend raakten met de voor hen vaak nog onbekende planten. Het maken van de recepten dwong mij om er gerichter mee aan de slag te gaan. Kennis over eetbare planten is één ding, maar hoeveelheden precies afwegen is een andere. Normaal gesproken ‘doe ik maar wat’; de ingrediënten meng ik op smaak en gevoel bij elkaar en dat werkt altijd goed. Precies afwegen en omschrijven vroeg van mij echt meer detail.
Gele herfstframbozen Bieslook: zowel voor mens als bij lekker en voedzaam Daglelies vullen met een roomkaasje; heerlijk
De insteek van mijn columns (en radiorubrieken) was om meer kennis en waardering voor eetbare planten en voedselpark de Groene Long te brengen. Als rode draad liep daar het samenwerken met de natuur en dus permacultuur doorheen. Ik vond het dan ook mooi om te zien dat mensen daarvoor open kunnen staan. Tegelijkertijd besef ik me ook dat het voor mensen zeer moeilijk is om te veranderen. Dat zie ik met eigen ogen in de wijk waarin ik woon. In plaats van ‘tegel eruit plant erin’, zie ik vooral ‘plant eruit, tegel erin’. Na zo veel jaren en zo veel mensen en organisaties die meer groen gepromoot hebben, blijkt het toch erg moeilijk om dit toe te passen en niet alleen te nemen van de natuur, maar ook iets terug te geven. Ook om je daarnaast te richten op het positieve. Ga maar na: een negatief nieuwtje verspreidt zich snel en iedereen heeft het erover, berichten worden massaal gedeeld. Maar iets dat bijdraagt? Iets positiefs? Dat lees je en je denkt: o mooi, leuk. Je legt het weg en gaat over tot de orde van de dag. Het zijn patronen die hardnekkig zijn en alleen zijn te veranderen als we er zelf voor open staan en mee aan de slag gaan.
Gezien mijn achtergrond op het gebied van innerlijke ontwikkeling, combineer ik die twee daarom misschien nog wel eens ooit; groen en innerlijke groei. Want zonder dat je jezelf goed kent, je patronen aan bent gegaan en dus in contact staat met wie jij in de kern bent, is het ook veel lastiger om je fysieke kern, Moeder Natuur, te waarderen en een wederkerige relatie met haar aan te gaan. Andersom is het ook zo; niet alleen brengt de natuur rust, de natuur brengt je -als je daarvoor open leert staan- terug bij je eigen (ware) natuur.
Mijn columns en radiorubrieken stoppen, maar daarmee stopt niet alles. Mijn eerdere interviews over innerlijke kracht en ontwikkeling genaamd: Jes! Verhalen van kracht en hoop, zijn nog steeds via Youtube te beluisteren. Daarnaast blijven mijn eerder geplaatste groene columns te lezen op Dongen.nieuws. Handige directe links naar deze columns en ook naar mijn radiorubrieken, vind je in de links onderaan deze tekst, zodat je de informatie over eetbare, ecologische beplanting terug kunt blijven vinden. Ook het voedselpark en de mogelijkheid om (gratis) te plukken blijft. Ik vind het een fijne gedachte dat mijn jarenlange inspanning om samen met de gemeente Dongen het voedselpark te realiseren, behouden blijft en dus zowel mens als dier hiervan kunnen blijven genieten. Doordat de permacultuurgedeelten van het park worden onderhouden door fantastische vrijwilligers blijft ook dat bestaan, zodat de eetbare planten beschikbaar blijven voor iedereen en zowel jong als oud, rijk of arm, kunnen genieten en plukken uit het park. Zoals je gewend bent is er ook nu aan het einde weer een recept. Geen eetbaar recept, maar een recept om het goed te hebben met elkaar, met de natuur en je in te zetten voor het algemeen belang. Een ‘recept’ om goed te doen.
Goed doen. Voor jezelf, de natuur en je medemens.
Voedselpark de Groene Long kent enkele vrijwilligers, die de permacultuurgedeelten op de grondwallen van het voedselpark onderhouden. Ze komen hiervoor eens per veertien dagen op zaterdagochtend samen. Sommige mensen hebben het druk met werk of andere zaken en komen minder frequent, of komen op een moment dat het hun zelf beter uitkomt. Het eerste jaar na aanplant heb ik telkens met ze meegewerkt, om hen zo mijn kennis over te brengen. Op dit moment heb ik een adviserende rol en doen zij als zelfsturend team het onderhoud samen. En dat doen ze goed. Ik ben trots op ze! Ondanks dat dit hen ongemak geeft en ze niet goed weten hoe ze op mijn complimenten moeten reageren, zeg ik dit lekker toch met enige regelmaat tegen ze. Want ze doen het toch maar mooi met elkaar!
Zo heeft Adriaan naast het onderhoud aan de grondwallen, zelf een bijenhotel voor het park gemaakt, zodat onze zoemende vrienden extra ruimte hebben. Ook Mariet is graag van de partij en heeft samen met Adriaan een egeltje uitgezet in het voedselpark. Samen met de andere vrijwilligers hebben ze schuilruimte (hooimijten) hiervoor gecreëerd. Jeroen is druk met zijn werk, maar vindt toch tijd om -soms samen met zijn zoontje- het onderhoud aan het park te doen. Laatst heeft hij zich ingespannen om de grondwallen beter bereikbaar te maken door middel van ‘trapjes’. Ingrid is vrijwilliger van het eerste uur en woont aan het park. Zij vind het belangrijk om zich met dit vrijwilligerswerk in te zetten voor het algemeen belang en is daarnaast contactpersoon voor nieuwe vrijwilligers. Yvonne geniet van het samenwerken met elkaar en het leren over de beplanting. Gezellig tezamen doen deze kanjers het onderhoud van de permacultuur gedeelten van het park.
Het is zoemend druk in het door Adriaan gemaakte bijenhotel Moerbeien plukken met Jeroen en Yvonne Ingrid, Mariet en Adriaan aan het werk
‘Goed-doen-recept’
Samen geven zij deze redenen aan om je in te zetten, wat een mooi recept geeft om goed te doen:
- Je komt uit je eigen bubbel en komt mensen tegen die je anders niet tegenkomt;
- Je leert over wat groen je te bieden heeft. Nieuwsgierigheid over planten en natuur wordt gewekt;
- Je leert wat je kunt eten en plukken in het park;
- Door kinderen erbij te betrekken is jong geleerd oud gedaan;
- Gezondheidswinst door actief te zijn;
- Door lekker met je handen in de aarde bezig te zijn, breid je je microbioom uit. Erg gezond dus;
- Jong of oud, iedereen kan meedoen;
Maar, zonder vrijwilligers, geen blijvende eetbare beplanting. Heb je interesse in vrijwilligerswerk in het voedselpark? Neem dan contact op met Ingrid via:
[email protected].
Tot slot: heb het goed met elkaar en geniet van het bijzondere voedselpark. Als je iets hebt gehad aan datgene wat ik heb gemaakt of geschreven, spreek me dan eens aan. Hartstikke leuk.
Tot ziens!
Met groene groeten,
Jessica Groothart
Groenfluencer en duurzaam tuinontwerper Jessica Groothart is initiatiefnemer van voedselpark de Groene Long. De radiorubrieken over eetbare beplanting zijn terug te luisteren via:
soundcloud.com/jessicagroothart en
Soundcloud Jessica Groothart deel 2 Haar groene columns en andere activiteiten vind je via haar website:
Groene columns – Jessica GroothartJe vindt voedselpark de Groene Long aan de Hamse Sticht in Dongen.