Blog 26 Brenda van Riel: "op weg naar de finale"
Nog een paar daagjes en dan is de eerste editie van de Afvalrace Dongen echt afgelopen. Brenda kijkt in haar blog van deze week eens even terug op dat half jaar dat haar leven zo veranderde.
Blog week 26
Er was eens………..Een oproep van Van Gils Sport waarbij je, jezelf aan kon melden voor de Afvalrace Dongen! Dat is nu zo’n week of 30 geleden. En wat ben ik super, super blij dat ik die oproep gelezen heb, mezelf heb aangemeld en uiteindelijk ben uitgekozen om mee te doen! Wat een ander leven heb ik gekregen de afgelopen 26 weken. En natuurlijk ben ik nog steeds dezelfde Brenda, maar nu met een ECHTE brede glimlach. Geen glimlach meer waar ik me achter hoef te verschuilen, nee ik straal door alles wat er de afgelopen 26 weken veranderd is. En dat zijn natuurlijk voornamelijk de vele kilo’s minder, maar ook gewoon mijn complete levensstijl. Lekker sporten, lekker en gezond eten, maar wel een beetje op uur en tijd. Gewoon bewuster leven! En ja, als ik het zo zeg, klinkt het heel simpel, en eigenlijk is het dat ook. Als je maar wil!!! Dat is echt zooo belangrijk. Als je er zelf echt achter staat om je levensstijl te willen veranderen, dan kan het!
Ik ben natuurlijk super blij dat ik de kans heb gekregen om het op deze manier te doen. Met Eric als personal trainer en Timo en Mark als “achterban”. En alles wat er omheen gebeurde. Alle aandacht van iedereen door elke week een blog te schrijven die hier op Dongen Nieuws gepubliceerd werd. En nogmaals, misschien heel naïef, maar ik had nooit gedacht dat zoveel Dongenaren, maar ook mensen van buiten Dongen dit zouden volgen. Jullie willen niet weten hoeveel berichtjes ik heb gekregen via Facebook van mensen die ik al heel lang niet meer gezien heb, en zelfs van mensen die ik helemaal niet ken over de bewondering die ze hebben voor mijn deelname aan de afvalrace. Maar natuurlijk ook van familie, vrienden en kennissen die me al deze weken gevolgd hebben. Echt helemaal top! Wat een support! Dat heeft me zeker door de moeilijkere momenten heen geholpen.
Ook denk ik dat ik aardig mijn eigen weg gevonden heb in het sporten en gezond eten. En zoals jullie de afgelopen weken hebben, kunnen lezen, heb ik echt niet alles gelaten om de kilo’s te verliezen. Mijn doel voor deze race was -36 kilo. Ik kan jullie alvast vertellen dat ik dat niet gehaald heb. Dat vind ik van de ene kant wel jammer, want dat had misschien wel gekund, maar dat had ook betekend dat mijn leven de afgelopen 26 weken alleen maar in het teken had gestaan van de afvalrace. Nou stond het dat voor 75 % ook, maar die andere 25 % hebben echt wel in het teken gestaan van lekker carnaval vieren, op vakantie gaan, op zijn tijd is gezellig uiteten, een lekker biertje drinken en noem maar op. Door deze “verdeling” is het voor mij een manier van leven geworden die ik de rest van mijn leven vol kan houden. En dat was ook echt wel mijn bedoeling van deze afvalrace. Tot nu toe is dat heel goed gelukt, maar mijn valkuil ligt nog wel naast me hoor, dus ik kan er echt nog wel zo in stappen. Op den duur zal die valkuil steeds een beetje verder weg gaan liggen, daar ben ik van overtuigd. Alleen het gaat met kleine stapjes en dat is ook maar het beste denk ik!
Ook was ik aan het begin van de afvalrace heel bang dat mijn lijf me in de steek zou laten bij het sporten. Ik heb heel snel last van mijn gewrichten, met name mijn bekken, nek en schouders. De massages van Monique van Gorsel waren daarbij een welkome aanvulling. Daarom is het juist nu zo zuur dat ik het de laatste trainingsweek een beetje moet gaan laten afweten. Ik had echt de komende week nog willen knallen, maar helaas. Het is de laatste paar weken net allemaal iets teveel geweest waarschijnlijk. Vorige week schreef ik al dat Mark van Welten Sport- en Gezondheidszorg in ’s Gravenmoer mijn eerste rib aan de linker kant ff op zijn plek moest zetten, deze week was de rechterkant aan de beurt op dinsdag. En op vrijdag zat het wederom aan de linkerkant niet op zijn plek en ook mijn bekken had weer een tikje nodig. Tijdens het aankleden na de behandeling, schoot het in mijn linkse schouderblad alweer meteen niet goed, dus dat was nog even een extra waarschuwing dat ik de komende weken toch wat rustiger aan zal moeten gaan doen. Jammer, maar het is niet anders. De laatste week dus maar lekker veel cardio en wat minder krachttraining en dan zal het vast allemaal wel goedkomen.
En hoe gaaf was het om afgelopen vrijdag bij Rowwen Hèze in ’t Chassé Theater een shirtje te kopen van mijn favoriete band! En dan gewoon het damesmodelletje in plaats van een grote herenmaat, omdat ik er anders niet in paste. Geweldig! Weer een doel van mijn lijstje afgevinkt!
Nu nog een weekje om ons voor te bereiden op de grote finale. Ik heb er zo super veel zin in. Samen met al die enthousiaste mensen die ons de afgelopen weken gevolgd hebben, gaan we er een super feestje van maken in de Cammeleur. Wil je er ook bij zijn?? Dan we zien we je vast op 27 maart om 19.30 uur in de Cammeleur. Be there!!!
