Vijfde geslaagde Veteranendag in Dongen druk bezocht

Dongen, 1 juli 2012 - De gemeente Dongen hield afgelopen vrijdag voor de vijfde keer de Dongense veteranendag. Opvallend was het dat burgemeester Simone Dirven - van Aalst, in haar welkomswoord ook de pers - in zijn algemeenheid- apart vernoemde. " Zij kunnen een grote rol spelen in de maatschappij met het creëren van begrip voor elkaar", betooge Dirven, hiermee doelend ze op het voorkomen van conflicten die leiden naar oorlog en ellende. "Woorden kunnen inderdaad gebruikt worden als de meest erge wapens".

Dongen, 1 juli 2012 - De gemeente Dongen hield afgelopen vrijdag voor de vijfde keer de Dongense veteranendag. Opvallend was het dat burgemeester Simone Dirven - van Aalst, in haar welkomswoord ook de pers - in zijn algemeenheid- apart vernoemde. " Zij kunnen een grote rol spelen in de maatschappij met het creëren van begrip voor elkaar", betooge Dirven, hiermee doelend ze op het voorkomen van conflicten die leiden naar oorlog en ellende. "Woorden kunnen inderdaad gebruikt worden als de meest erge wapens".

De burgemeester ging verder in op de vijf jaren van vetereranendag in Dongen en de aanleiding en ontwikkeling daarvan. Ze eindigde, na een korte stilte, met een prachtig gedicht van Sien Smets 'Oude Wonden'. "Je zult je kameraad maar in je armen zien sterven, je kunt het je eigenlijk niet voorstellen." aldus Dirven. Ongeveer 100 veteranen, die bij gelegenheid van het eerste lustrum van deze bijeenkomsten in ons dorp vergezeld waren van hun eventuele partners luisterden met volle aandacht naar de diverse volgende sprekers waaronder een emotioneel ooggetuigen verslag van een gewone Afrikaanse oorlogsdag door Dongenaar en jong veteraan Loek Willemen.

Hij zag prototypes soldaten 'groot, besnord en trots' verworden tot kleine bange mensen ; lijkbleek en kapot. Hij was het die keuzes moest maken tussen honderden die op de rand van de dood leefden. Twaalf in de vrachtwagen naar het hospitaal. Meer plaats was er niet. Niet op de vrachtauto en niet in het ziekenhuis... Kinderen, wezen, mensen. Half dood en leidend aan cholera en andere besmettelijke ziekten. Als ze daar niet aan dood gingen was het wel van de honger. "Ik nam een kind mee opdat het niet zou sterven, ze stierf al in de vrachtwagen". Loek Willemen naam daarna geen kinderen meer mee naar het hospitaal. "Het was een verkeerde keuze : jonge moeders en vaders nam ik mee, opdat ze later weer voor hun kinderen zouden kunnen zorgen ".

Met een informeel samenzijn en het maken van de traditonele groepsfoto werd de bijeenkomst afgesloten.

Met dank aan: Piet Eelants (dongenhomespot)