Column: Vier Dolle Dwaze Dongense Dagen
In haar column Dagelijkse Dingen schrijft Bernadette Klerx over zaken die we allemaal wel herkennen. Deze keer laat ze haar licht schijnen op het naderende Carnavalsfeest.
VIER DOLLE DWAZE DONGENSE DAGEN
Het is en blijft toch een heel bijzonder feest, dat carnaval. ‘You love it or you hate it’ lijkt het wel, een tussenweg is er bijna niet. Naarmate DE datum nadert en de voorevenementen elkaar in rap tempo opvolgen, begint de doorgewinterde carnavalsvierder zich steeds duidelijk te manifesteren. Men zoekt elkaar ook op. Sauwelavonden worden geanalyseerd alsof het om een Champions League of EK- wedstrijd gaat. Op regionale radio- en tv-zenders klinkt steeds vaker de sound van de onvervalste carnavalskraker en zien we ludiek uitgedoste mensen in polonaises lopen. In de straten van ons Peejenrijk is het groen-oranje al enkele weken prominent aanwezig als vooraankondiding voor iets heel moois. Bij wagenbouwers en optochtdeelnemers loopt de koorts steeds verder op. Hun maandenlange noeste arbeid nadert de climax.
Het mooiste aan Carnaval vind ik dat het een ongedwongen feest is: je mag, je hoeft niet. En alles kan. We accepteren elkaar zoals we zijn. Niemand kijkt raar op als zijn buurman of baas verkleed als konijn of banaan door de Peenjenlandse straten banjert en tegelijkertijd een lekkere meestamper luidkeels meezingt. En niemand maakt zich echt druk over dingen waaraan we ons buiten carnaval vaak wél ergeren. De dagelijkse beslommeringen en de wereldproblemen zijn even buiten de deur. Het leven is ineens heel erg overzichtelijk en eenvoudig.
De Sauwelavond is een van mijn favoriete evenementen. Die staat bij mij met stip op nummer één. Ik heb ongelooflijk veel respect en bewondering voor onze Peejen die het überhaupt aandurven om in zo’n ton te stappen. En dan maar hopen dat je grappen goed vallen… Doodeng lijkt me dat. Maar als je daar staat en de zaal ligt dubbel van het lachen, dan geeft dat een geweldige kick, heb ik me eens laten vertellen. Tom, Roelant, Ilona, Peter, Rob, Trea en Cees hebben daar gelukkig en zeer terecht een flinke portie van gehad. Wat een heerlijk staaltje Peejenlandse humor hebben deze toppers ons toch voorgeschoteld! En dan niet te vergeten onze jeugdsauwelaars Biene, Willem, Rein en Joep. Wat een kanjers! Ja, in Dongen doen we dingen samen, vóór en met elkaar.
Heel mooi is dat jong en oud eendrachtig samen optrekken. Geen ruzie, geen gezeur, en van een generatiekloof lijkt al helemaal geen sprake. Iedereen is maar met één ding bezig: plezier maken. En nog mooier. Voor vergrijzing hoeft ons Peejenlands carnaval niet bang te zijn. Genoeg jongeren die het stokje met enthousiasme van de ouderen overnemen. Zo blijft carnaval ook voor de toekomst springlevend.
Nog een kleine week en dan is het zo ver. De burgemeester moet nog even haar sleutel inleveren bij Prins Andreo, het naambord Dongen wordt vervangen door Peeënrijk en dan kan het feest losbarsten. Ik wens iedereen ontzettend veel plezier en wil graag afsluiten met de laatste regels uit ons prachtig meeslepende Peejenlied.
Peejelaand, schoon stuk laand aon de do-o-onge,
munne kiel en m'n zie-iel die schenk i-ik aon jou.
''K hef op jou m'n glaske bier,
blijf m'n leven lang hier.
''K hef op jou m'n glaske cola
blijf m'n leven lang hier.
door: Bernadette Klerx
