Column: 'Een standbeeld voor de vrijwilliger'

In haar column Dagelijkse Dingen schrijft Bernadette Klerx over zaken die we allemaal wel herkennen. Deze keer zet zij de vrijwilliger, waarvan Dongen er zo veel heeft, eens een keer in het zonnetje.

Wat zou de samenleving zijn zonder vrijwilligers? Zou je überhaupt nog wel van ‘samen’leving kunnen spreken als al die sportclubs, culturele en sociaal-maatschappelijke activiteiten er niet meer zijn, simpelweg omdat niemand zin heeft er zich gratis voor in te zetten.

In Dongen zijn heel veel vrijwilligers actief in heel veel verschillende clubs, verenigingen, bij evenementen etc. Ik moet er niet aan denken als zij er massaal de brui aan geven. Er blijft geen sportvereniging over, de Volckaert wordt dan een uitzichtloos portaal voor de dood en mooie en grote evenementen zoals Dongenice, het Oranjeparkfestial, Carnaval en de Zomerspelen zakken als een plumpudding in elkaar. Het wordt dan heel kaal en schraal in onze gemeente.

Want in plaats van samen plezier en gezelligheid te hebben, zitten we dan met z’n allen thuis te wachten op de volgende werkdag.

Vrijwilligerswerk is het cement van een samenleving. Het zorgt voor de leefbaarheid, sociale binding en geeft kleur en smaak aan het leven in een dorp of een stad. Voor kleine kernen is het vaak zelfs een levensbehoefte. Gelukkig zijn er in Dongen veel vrijwilligers, ook jongeren, want van hen moeten we het in de toekomst toch hebben. Zij moeten het stokje overnemen. De Zomerspelen is daar een mooi voorbeeld van.

Minstens zo belangrijk is het promoten van vrijwilligerswerk. Waarom zou je vrijwilligerswerk gaan doen? Omdat het gezellig is, omdat je er sociale vaardigheden mee leert, je leert organiseren, plannen en overleggen, etc. allemaal zaken die je als jongere later in je beroep goed kunt gebruiken. En…je kunt talenten ontplooien die je misschien in je werk niet kwijt kunt.

Daar moeten jongeren zich van bewust zijn, dat het hen ook iets kan ‘opleveren’. Want dat is vaak het grootste probleem bij de huidige generatie, die opgegroeid is in een tijdgeest waarin geld een grote rol speelt. Alles moet iets opbrengen. En dan bedoelen ze harde euro’s. Als ik het met mijn leerlingen wel eens heb over vrijwilligerswerk, is steevast hun eerste vraag: ‘Wat krijgt u daarvoor’? Als ik ze dan probeer uit te leggen dat vrijwilligerswerk ook iets anders op kan leveren dan geld, zijn ze niet echt in één keer overtuigd. ‘Doet u dat dan helemaal gratis, juf’? Met grote ogen van verbazing kijken ze me aan alsof ik compleet van Lotje getikt ben.

Maar ik op mijn beurt heb mijn pr-praatje ook klaar.’Als er geen vrijwilligers zijn, kunnen jullie niet meer naar je voetbalclub, zijn er geen carnavalsoptochten meer, worden er geen festivals meer gehouden en komen jullie opa’s en oma’s het verzorgingstehuis niet meer uit’, zeg ik. En dan worden ze even stil. Het kwartje gaat misschien toch vallen. Hopelijk nemen deze jongeren straks het stokje over van hun voorgangers. Van mij mag een standbeeld opgericht worden voor alle vrijwilligers, die het samenleven zo geweldig leuk én waardevol maken.

door: Bernadette Klerx