Opinie: 'Vertrek Wouter de Zwart: werd gebrek aan politieke ervaring zijn valkuil?'

Bernadette Klerx, politiek verslaggever van dongen.nieuws.nl, beschouwt het vertrek van wethouder Wouter de Zwart in onderstaand opiniestuk.

En weer stapt er een wethouder op. Na amper vijf maanden - een record in de Dongense politieke geschiedenis - gooit Wouter de Zwart (Volkspartij Dongen) de handdoek al in de ring. “Omdat de rol niet bij hem past”, zo luidt de verklaring in het persbericht van afgelopen donderdag. Het bewijst maar weer eens dat functioneren in een politiek speelveld een vak apart is, een vak waar je ( bij voorkeur) langzaam ‘in moet groeien’. Zonder die stevige basis is het een hele klus om je als wethouder staande te houden. En juist dat ontbrak er bij Wouter aan. Het lijkt erop dat het gebrek aan voldoende politieke ervaring uiteindelijk zijn Waterloo is geworden.

"Na de gemeenteraadsverkiezingen heb ik als betrokken Dongenaar ervoor gekozen om mezelf met veel ambitie en enthousiasme als wethouder in te zetten voor de gemeente Dongen. De afgelopen weken ben ik steeds meer tot de conclusie gekomen dat deze rol helaas toch niet zo goed bij mij past als ik had gehoopt”, laat De Zwart in het persbericht optekenen.

Ongemak
En die conclusie klopt wel. Iedereen zag het ongemak in zijn rol als wethouder. Te vaak moest hij in vergaderingen met de raad het antwoord schuldig blijven, te vaak brachten zijn antwoorden geen duidelijkheid maar riepen ze juist meer vragen op. En te vaak zag je zijn worsteling om in het samenspel en de discussies met de raad de leidende en overtuigende rol te pakken. Hij miste simpelweg de verbale handigheid daarvoor. Waar de raad behoefte heeft aan duidelijkheid en daadkracht, gaf hij ze te vaak twijfel en onzekerheid. Afgelopen woensdag werd dat weer eens pijnlijk duidelijk tijdens de commissievergadering waar het onder andere ging over de regels voor horeca in het buitengebied en de problemen met de woningbouw als gevolg van het volle elektriciteitsnet. Voor insiders was het dan ook niet de vraag of hij voortijdig zou stoppen, maar wanneer. Maar de snelheid waarmee dit nu is gebeurd, heeft toch wel iedereen verrast.

De voetballer en de trainer
Wouter heeft, voordat hij de politiek in ging, veel ervaring opgedaan als (interim) manager bij gemeentes. En ook over zijn oprechte wens om zich in een rol als wethouder in te zetten voor de Dongense samenleving, zijn geen twijfels. Maar net zoals een goede voetballer nog niet automatisch een goede trainer is, is een goede manager ook niet automatisch een goede politicus. Het lijkt er sterk op dat hij de impact van het politieke aspect onderschat heeft. De politiek is fascinerend en interessant, maar ook veeleisend en intensief: als wethouder heb je te maken met grote en complexe vraagstukken, waar verschillende belangen strijden om voorrang. Dat vereist een flinke dosis dossierkennis en inzicht, maar ook de vaardigheid om tussen verschillende spanningsvelden te laveren. En dat valt met een minimale politieke ervaring niet mee.

Vervanger
Belangrijk is nu dat de Volkspartij Dongen snel met een nieuwe wethouder komt, die het omvangrijke takenpakket van Wouter verder oppakt. En hopelijk blijft die wel in functie tot de volgende verkiezingen in 2030.