Afvalrace Dongen: week 10 van Kris

De tiende week van de afvalrace Dongen werd voor de drie kandidaten bekroond met een speciaal voor hen georganiseerde bootcamp op zondag 30 november. Van tevoren was aangegeven dat het leuk zou zijn als er wat vrienden en kennissen mee zouden komen doen. Dat hebben de kandidaten geweten want een groot aantal fans waren erbij en werkten zich samen met de drie flink in het zweet. Hieronder lees je hoe het Kris verging in de week voor deze bootcamp

Het aantal weken AFVALRACE zit al in de dubbele cijfers, week 10 nu. Al 2,5 maand druk bezig met sporten, gezond eten en ook elke week een blog schrijven. Is mijn leven nu zo veel interessanter geworden om dit wekelijk met jullie te delen? Mijn reactie is: mwa. Het blijft elk weekend toch wel moeilijk om een geschikt onderwerp te vinden voor mijn blog en dit zo neer te pennen dat jullie het ook leuk genoeg vinden om te lezen. Gelukkig hoor ik positieve reactie over mijn schrijfsels (waarvoor dank) en krijgen we als deelnemers van de afvalrace ook elke week van trainer Eric mogelijke richtlijnen mee waar we die week over kunnen hebben in onze blog.

Deze week wil ik jullie wat vertellen over wat kleine veranderingen op het gebied van voedsel waar ik mee bezig ben geweest en wat ‘win-momentjes’ die ik tijdens de trainingen heb ervaren. Vorig weekend dacht ik bij mezelf hoe kan ik nog meer uit mijn voeding halen. Welke eetmomenten kan ik nog wat aanpassen om nog gezonder te leven? Laat ik allereerst stellen dat ik altijd nog veel gezonder kan eten dan ik nu al doe. Ik heb nu geen hardcore dieet waarbij ik leef op water en rijstcrackers met een calorie-inname van 1500 kcal per dag. Ik let uiteraard bewust op zoveel mogelijk zaken die ik eet, maar ook ik eet wel eens wat vetter of snack nog steeds wel eens iets. Je zou kunnen zeggen “Zou je dat nu wel doen, Kris?”, “Mag dit wel van de trainer?, “Ga je wel 100% voor je doel?”. Mijn antwoord is dan “Jazeker!”. Een eetpatroon moet je vol kunnen houden, je moet er elke dag mee zien te leven. Ik zie het dus ook niet echt als een dieet, want bij een dieet ga ik uit dat je dat voor een bepaalde periode volgt en dat je daarna weer ‘normaal’ gaat eten. Dus dit eetpatroon is eigenlijk de normale gang van zaken zoals ik elke dag zou moeten eten. Als ik mezelf dan continu de wat ongezondere zaken zou ontzeggen, zou dit bij mij er alleen maar voor zorgen dat ik nog erger zou gaan hunkeren naar dit voedsel. Dus ja, ik eet af en toe wat chips, drink een colaatje tijdens het stappen of eet een hamburger bij het avondeten met wat mayonaise bij de gebakken aardappels. Is dit gezond? Nee, dat niet? Is het nu zo wereldschokkend? Nee, dat ook niet. Het enige waar je wel op moet letten is zondig met mate. Ga niet lopen bunkeren en vreet alle dagen ongezond. Dus ik pak een paar keer wat chipjes op een verjaardag en loop niet de hele avond in die bak te graaien. Ik drink op een gezellige avond in de stad een cola en de rest van de avond mineraalwater. De ene avond eet ik een hamburger, gebakken aardappels en mayonaise, maar de avond daarop weer kip, rijst en groenten.

Is dit de beste manier? Misschien niet, maar wel een manier die ik vol kan houden. Nu ben ik wel benieuwd of de trainers het hier met mij eens zijn. Ik wacht met smart op de reacties van hen wanneer deze blog gelezen hebben.

Hoe heb ik deze week dan mijn eetpatroon aangepast? Ik heb wat keukenapparatuur aangeschaft in de vorm van een blender en een stomer. Ik ben begonnen met wat voedsel experimenten wat ik hiermee allemaal kan doen. De stomer is een groot apparaat met een water-reservoir onderin met daarop die doorzichtige bakken. Door het water te verwarmen komt er stoom vrij en wordt het voedsel er boven gaar zonder enige vetstoffen (boter of olie) en zonder veel verlies van voedingsstoffen. Het is nog een beetje goochelen met de bereidingstijd maar het eerste avondeten bestaande uit kip, aardappels en spinazie smaakte wonderbaarlijk goed.

Het andere apparaat is een blender. Simpelweg een grote schenkkan op een hakmolen. Ik ben begonnen met het maken van een smoothie. Een combinatie van aardbeien, magere yoghurt, melk en een scheutje sinaasappelsap vormde zich samen tot een gladde romige roze substantie. Tja, dan de smaak. Nou, ik had het ietsjes zoeter verwacht, het had verder een wat rare nasmaak, maar het wat te drinken. Nog geen overweldigend debuut maar de komende weken staan nog in het teken van ontdekken en zal ik nog meer varianten proberen.

Heb je voor mij een lekker recept voor in mijn stomer of in mijn blender, mail dan gerust naar [email protected]. Dan komt je recept vanzelf bij mij terecht en zal ik een poging wagen om dit eens te maken. Een echte keukenprins ben ik nu ook weer niet, dus alle beetjes helpen.

Op trainingsgebied heb ik deze week voor mezelf wel wat ‘win-momentjes’ ervaren. Het eerste momentje was toen ik samen met vriend Jeroen een avond ging trainen. We begonnen met een training Club Power, dus op de maat van de muziek bezig zijn met een halter met gewicht er aan en met losse handgewichten. Bij elk liedje hoort een bepaalde spiergroep en Timo geeft aan welke oefeningen hierbij horen. Dit zijn vaak drie rondes binnen één liedje en er wordt veel gevarieerd in tempo’s binnen deze oefeningen. De ene keer doe je ‘singles’, dus een volledige beweging, de andere keer doe je 3 om 1 (in 3 tellen naar beneden en dan in 1x snel omhoog), 2 om 2 of de superslow. Na een uur trainen voel ik alle spieren in mijn lichaam wel en ben ik al redelijk uitgeput. Met name de oefeningen voor de triceps (de spieren aan de achterzijde van de bovenarmen) waren pittig voor zowel Jeroen als mij. De training is voorbij, we ruimen onze spullen op en kijken elkaar aan. Zullen we nog een training er achteraan doen? Op zijn kenmerkende toon roept hij “das goe” en direct knallen we er nog een uurtje spinning achteraan. Als snel merk ik tijdens de eerste nummers bij het spinnen dat de vermoeidheid begint toe te slaan. Eventjes iets terugschakelen om daarna weer door te gaan. Bij het spinnen heb ik met name nog moeite met de jumps en het staand klimmen. Je gaat dan respectievelijk voor korte of langere tijd op je pedalen staan en fiets je al staand door. Mijn knieën en bovenbenen vinden dit meestal niet erg prettig en protesteren dan snel. Ik merk gelukkig wel dat ik elke week wat meer aan kan en ook deze week fiets ik mezelf door de pijn heen. Het uur spinnen vloog voorbij en voordat ik het wist had ik twee trainingen ‘back-to-back’ gedaan. Met een voldaan gevoel en een high five van Timo en Jeroen ging ik naar huis. Volgende week nog maar eens proberen.

De andere ‘win-momentjes’ ervaar ik bij mijn krachttrainingen. Samen met trainer Timo, Kevin en Walther probeer ik mijn spieren wat sterker te maken. Nu ben ik nog maar een ‘light weight’, ik ben dus nog niet zo sterk. Elke keer als ik aan de beurt ben halen de mannen met een glimlach wat kilo’s van de halterstang af om er voor te zorgen dat ik de oefening wel goed kan uitvoeren. Elke oefening doen we 4 keer achter elkaar en we maken nu 6 tot 8 herhalingen per keer. Als de meest onervaren man van het groepje krijg ik gelukkig bij elke oefening die voor mij nieuw is uitleg van Timo hoe de oefening gaat en op welke zaken ik moet letten. Met een haviksoog let hij dan op mij en geeft mij aanwijzingen op het juist uitvoeren van de techniek. Zo’n krachttraining moet je ook niet alleen doen, je bent altijd minimaal met zijn tweeën. De tweede persoon staat altijd paraat in de buurt wanneer jij een oefening aan het doen bent om er voor te zorgen dat wanneer je een herhaling net niet vol kan maken om een beetje ondersteuning te bieden en de halter of dumbbell vast te grijpen mocht je de kracht er niet meer voor hebben. Dit wordt ook wel spotten genoemd. Zoals het echte mannen betaamd zijn de flauwe grappen niet van de lucht en wordt er genoeg over en weer op elkaar gezeikt. Maar juist moedigen we elkaar aan als we zien dat iemand het moeilijk heeft en dagen we elkaar uit om bij de volgende serie net wat meer gewicht aan die stang te hangen als voorheen. En dat zijn dan die ‘win-momentjes’, dat je bij de laatste serie van een oefening weer 5 kilo meer hebt gepakt en dat je ook die laatste herhaling weer vol hebt kunnen maken. Het gevoel dat je net weer ietsjes sterker bent geworden en dat je maximaal die krachtsinspanning hebt geleverd ervaar ik als zeer fijn. Ik merk bij elke training dat er vooruitgang in zit en juist deze kleine overwinningen op jezelf zorgen voor een positieve stimulans en maakt dat je de volgende training nog harder je best wil gaan doen. Wil je dit gevoel van een krachttraining ook eens meemaken? Be my guest en train een keertje met mij mee!