door Frank van Heteren
door Frank van Heteren
Ik heb afgelopen week lang moeten nadenken wat ik voor deze laatste wedstrijd van het seizoen zou gaan opschrijven. Het zit namelijk zo. Ik ben gaan teruglezen in de eerder geschreven voorbeschouwingen om erachter te komen of dit seizoen nu goed was of teleurstellend ?
In de voorbereidingsfase naar het seizoen 2011-2012 was iedereen binnen de selectie het erover eens dat een tweede seizoen in de Hoofdklasse zwaarder zou worden dan het eerste. Met de versnelde en late komst van trainer Arie van der Zouwen kon er tevens niet ingeschat worden of er een klik zou ontstaan tussen hem en de selectie, maar aan dat gegeven kon niet meer worden getornd .
Met de (terug) komst van Sander de Bont en Roel Willemsen zou VV Dongen aanvallend nog meer impulsen krijgen en met de ( bijna) doorbraak van een aantal jeugdspelers zou dit een selectieverbreding betekenen. De doelstelling van Arie van der Zouwen en de zijnen was: handhaving en eindigen in de middenmoot. Met voortschrijdend inzicht mag je zeggen dat de doelstelling is behaald, dus chapeau ! Maar voelen we dit ook zo ?
Eerlijk gezegd niet. Waarschijnlijk kent u het gezegde :"Je bent zo goed als de laatste wedstrijd" Dat betekent dat mensen over het algemeen kort van geheugen zijn.
VV Dongen heeft in de eerste twee periodes fantastisch gepresteerd. Over het vertoonde spel waren de meningen verdeeld, maar de punten werden gehaald, ware het niet dat de meeste in uitwedstrijden werden gehaald. Thuis konden de heren niet de bekende potten breken en het team straalde niet de onoverwinnelijkheid uit die men gewend was om zien.
In het begin van het seizoen was er een discussie over de speelstijl van VV Dongen. Van der Zouwen wilde een iets meer verdedigende (realistische) stijl hanteren. Technisch kan ik dat niet beoordelen, maar de herkenbaarheid van de ploeg kwam in het geding en het geroemde middenveld, onder leiding van Fatih Kamaci, zagen meer ballen over hun heen vliegen dan dat ze het spel op een dominante wijze naar zich toe konden trekken. Dat lag aan zekerheden die opeens geen zekerheden meer waren. Als team moet je dan op zoek gaan naar andere oplossingen naast het feit dat de tegenstanders anticipeerden op de bepalende spelers. Resultaat : een ploeg die naarmate het seizoen vorderde zijn constante verloor. Verdedigend kwam de ploeg steeds meer onder druk te staan en juist deze linie bleek dit seizoen de achilleshiel te zijn geweest van VV Dongen. Over de 40 tegendoelpunten als bewijs van dit gegeven. Toch heeft VV Dongen de doelstelling bereikt en eigen spelers als Robbert Mutzers, Daan Poelmans, Koen van Boxtel, Rik Vermeulen en Floris Wouters hebben gesnuffeld aan het niveau.
Wouters en Poelmans zitten er beiden heel dicht tegenaan en hebben al vaker basisplaatsen afgedwongen. Dat is prachtig en spreekt voor het beleid van de vereniging, echter het zijn allemaal aanvallend ingestelde jongens en de ploeg vraagt om versterking / verbreding in de verdediging.
Bij het schrijven van deze column is niet bekend wat de toekomst van aanvoerder Manuel de Ceuster is, maar mocht hij zijn schoenen aan de wilgen gaan hengen dan wordt het middenveld ook een zorgenkindje. Het zijn beschouwingen die moeten worden meegenomen naar het volgende seizoen.
VV Dongen neemt afscheid van Koen Bakker (stopt), Sander de Bont (OSS '20) en Mounir Maamar (DESK). Persoonlijk wil ik een woordje doen voor Koen Bakker zonder de andere twee tekort te doen, maar Koen en ik hebben een speciale band. Als 18-jarige jongen kwam hij bij de selectie. Hij was in eerste instantie geen vaste waarde in het 1e team en moest op karakter een basisplaats zien te veroveren. Tegenslag en teleurstellingen weerhielden Koen niet in behalen van zijn doel. In 2007 had ik met hem een interview in de aanloop naar de wedstrijd tegen Halsteren ( augustus 2007) en daarin maakte hij de volgende opmerking : " Bij een terugval weet ik dat er aan de andere kant van de horizon weer licht schijnt. Het heeft me mentaal gesterkt en je weet dat het erbij hoort"
Dit maakte diepe indruk op me, want Koen was op dat moment net 22 jaar, maar zijn volwassenheid heeft hem in zijn verdere voetbalcarrière geholpen om de top te bereiken.
Zijn palmares mag er wezen : 10 jaar selectie, kampioen 2e klasse (2008), kampioen 1e klasse (2010), kampioen districtsbeker (2010) en algemeen bekerkampioen amateurs van Nederland (2010). Koen is een boegbeeld voor VV Dongen en zijn verdiensten voor de club zullen de geschiedenis ingaan met de woorden: Maak van tegenslag je vriend en de successen zullen je tegemoet komen ! Aanstaande zondag is hij voor het laatst te bewonderen in het Geel-Blauw, VV Dongen speelt dan tegen Meerssen SV. Het isvvoor VV Dongen een wedstrijd om des keizers baard of er moeten nog hele rare dingen gebeuren op de andere velden om zodoende een prijsje mee te pakken, maar de kans daarop is minimaal. Voor Meerssen SV is de wedstrijd wel belangrijk. Zij kunnen bij winst een eventuele nacompetitie om degradatie ontlopen...dus het kan nog iets worden.
Samen met u willen we het seizoen een mooi slot geven, want zoals eerder gezegd : Je bent zo goed als de laatste wedstrijd. Laten we er een feestje van maken en laten we de afzwaaiers het afscheid geven dat ze verdienen !!
ZONDAG 13 MEI 2012
VV DONGEN - MEERSSEN SV
AANVANG 14.30 UUR
reageren: via uw inlogcode of via Facebook of via
[email protected]