Na een droomstart toch nog billenknijpen bij VV Dongen

tekst: Berry van Eijk

Het begin was zo mooi. Binnen zes minuten stond Dongen in de thuiswedstrijd tegen Blauw Geel '38 al op 2-0 en een grotere voorsprong had er zeker ingezeten. Er kwamen talloze kansen, maar Dongen wist deze niet te verzilveren en zo kwam er gaandeweg de wedstrijd steeds meer spanning. Toen Blauw Geel er in de tweede helft in slaagde een tegengoal te scoren, moest Dongen alles op alles zetten om de voorsprong te behouden. Gelukkig lukte dit wonderwel. En zo werd de eindstand 2-1, verdiend overigens, dat wel. In vergelijking met veertien dagen geleden, toen ternauwernood tegen Deurne gelijk werd gespeeld, was er nu duidelijk sprake van een herstel van onze club- en plaatsgenoten. Misschien ook wel dank zij Blauw Geel, dat in de eerste helft geheel in haar schulp kroop en Dongen alle kansen gaf. Met Roel Willemse voor het eerst in de basis en met Jeroen Nagel wegens de voor wel vier wedstrijden geschorste Yeswendum Gire op links, toog Dongen flink van start. De uitblinkende Fatih Kamaci zorgde er direct al voor, dat Mounir Maamar kon voorzetten, waarna Jeroen Nagel de bal voor het inleggen had. 1-0.
Vijf minuten later een magnifiek genomen corner van, opnieuw, Fatih Kamaci. De bal wordt keurig neerwaarts gekopt en Floris Wouters kan Dongen op 2-0 brengen. Zo´n tien minuten later was er een geheide kans op 3-0. Onvervaard toog Fatih Kamaci met de bal richting doel, maar de keeper van Blauw Geel wist op het nippertje te redden. De wedstrijd was een kwartier oud, toen Jeroen Nagel op aangeven van Roel Willemse op de keeper af kon gaan, maar hij verspilde de bal op een wat makkelijke manier.
Tegen al dit geweld wist Blauw Geel nauwelijks iets in te brengen. Pas na een half uur slaagde ze er in zich een keer aan de druk te ontworstelen en het eerste schot op de, zoals altijd weer betrouwbaar keepende, Emiel Akkermans los te laten. Er volgden nog wat aanvalsstoten van Dongen, maar op slag van rust moest Emiel toch tot het uiterste gaan om een tegengoal te voorkomen.
Na de pauze wijzigden de verhoudingen zich. Eerst moest Paul van Zon, nadat Emiel Akkermans al was omspeeld, de bal van de lijn halen en kort daarna moest de Dongenverdediging zich gewonnen geven. Alexander Mols van Blauw Geel verkleinde de achterstand van zijn ploeg tot 2-1. Blauw Geel rook vuur en verhoogde de druk. Steeds weer moesten door Dongen alle zeilen worden bijgezet om de gelijkmaker te voorkomen. Spanning te over en billen knijpen dus. Zo tegen het einde kon Dongen, dank zij de ingevallen Sander de Bont, weer eens wat tegengas geven. Van een paar meter afstand kopte Sander op de lat. Mounir Maamar lukte het nog om zich op rechts vrij te spelen, maar in plaats van de bal door te geven aan de vrijstaande Sander de Bont, probeerde hij zelf te scoren. De bal ging voor langs. Coach Arie van der Zouwen liet zich aan het eind tevreden uit over de prestaties van zijn ploeg. Ook hij meende, dat er meer had ingezeten, vooral de eerste helft. Dongen heeft dus opnieuw drie punten op zijn conto kunnen beschrijven en mag hierover uiterst tevreden zijn. Omdat Baronie bij Gemert verloor is nu weer de derde plaats haar deel. Hopelijk lukt het om aanstaande zondag in de uitwedstrijd tegen Meerssen deze plaats op z´n minst te stabiliseren.

tekst: Berry van Eijk

foto: Jeffrey Oomens