JO10-1 VV Dongen een echt vriendenteam

Zaterdagmorgen is voor de JO10-1 een dag waarop dit hechte gezelschap weer eens een lekker partijtje kan gaan voetballen. Voetballen net als de overige jeugdleden van VV Dongen.

Door Piet Scheepers.

Dit team, met Noud, Freek, Daan, Robin, Cas, Mats, Jonah en Filip, speelt al sinds de JO7 met elkaar samen, maar zij spreken ook met elkaar af na schooltijd. Je kunt dus spreken van een hecht team. De jongens hebben het niet over: ik heb dit en ik heb dat, nee “Wij zijn een team en doen het gezamenlijk,” merkt Noud na afloop op. “Plezier staat voorop. En met dat plezier, en natuurlijk een stukje kwaliteit, komen de prestaties vanzelf,” merkt leidster Linda van Alphen op.

Afgelopen zaterdag werd deze periode afgesloten. Een periode waarin klinkende overwinningen werden gehaald. Het was deze wedstrijd dan ook afwachten welke uitslag er nu weer zou worden neergezet. Zou de 100 doelpunten gepasseerd worden? Daarvoor moesten er nog 11 gescoord worden. Het werd uiteindelijk 22-1. Maar, eerlijk is eerlijk, iedereen was van mening dat Dongen te laag was ingedeeld en het jonge team van DVVC te hoog. Je ziet dan ook duidelijk dat in deze leeftijdscategorie een of twee jaar ouder fysiek mee gaat meespreken. Dat was duidelijk te zien in deze wedstrijd. DVVC had met dit vrij jeugdig team jonge spelertjes in huis waar zij straks nog veel plezier van zullen hebben. Met name hun doelman, Tygo Cuperus, weerhield Dongen van een hogere score af.

Dongen kreeg al snel in de gaten dat dit weer een wedstrijd met een grote uitslag zou kunnen worden. Er werden schoten vanaf afstand op het DVVC-doel gevuurd. Na de eerste periode was het trainer Danny Flipsen die de jongens er op wees meer te gaan voetballen en elkaar meer te gaan betrekken in het spel. “Doelpunten komen dan vanzelf!” Uiteindelijk, na vier perioden van twaalf en halve minuut, mocht Dongen juichen. Ongeslagen na zes wedstrijden deze periode, dus de vlag kan in top. Omdat de KNVB bij de jeugd tot met 12 jaar geen standen bijhoudt, het plezier in voetballen moet boven presteren gaan, wordt er dus geen standenlijst bijgehouden en is er dus vanuit de bond geen beloning voor deze prestatie.

Deze beloning werd na afloop alsnog uitgereikt. De ouders hadden onderling voor een grote snoepmedaille voor iedere speler gezorgd. Ook moest de vader van Freek zijn belofte nakomen: een groot plateau frietjes met een snack voor de spelers. Want ook hebben zij met 122 doelpunten ruimschoots de 100 gepasseerd. “Wij hopen nu hoger te mogen gaan spelen. Want wij gaan als een team,” was na afloop de mening van de jongens. Leidster Linda van Alphen en trainer Danny Flipsen konden zich hier als trotse staf volledig in vinden.

Salliant detail: op een veldje naast de JO10 speelde nog een jeugdelftal van Dongen tegen de ander plaatsgenoot Olympia ’60. En na de JO10 draafde een jeugdteam van VV ONI op. Dongen ontmoet Dongen!