Dongen moet buigen voor Zwaluw VFC Vught in bekerfinale

‘Je speelt zo goed als de tegenstander het toelaat.’

VV Dongen kon historie schrijven. Zo was BVV Den Bosch destijds als eerste en enige de regiobeker tweemaal achtereen won, zo kon Dongen zich nu bij die prestatie aansluiten. Dan moest wel gewonnen worden in de finale tegen het verassend spelend Zwaluw VFC uit Vught.

Dat bekervoetbal anders is dan de reguliere competitie, blijkt wel uit het feit dat er ieder jaar weer verassingen uit de koker rollen. Ondanks het wisselende regenachtige weer, soms hoosbuien aan het einde, was de publieke belangstelling deze woensdagavond zeer goed te noemen. Op sportpark De Blauwe Kei, waar Baronie en de KNVB de gastheren waren, waren naar schatting tussen de 2.500 en 3.000 bezoekers aanwezig.

Er heerste een echte cup-sfeer. Tijdens de opkomst zwaaiden de meegereisde jeugdige Dongensupporters met hun fakkels. Daartegenover stak de aanhang van Zwaluw VFC meer vuurpijlen en knalwerk af. De toon was gezet en nadat de rookwolken waren opgetrokken barstte de strijd los. In de beginperiode periode leken beide teams nog last te hebben van wat gezonde spanning. Dongen-trainer Marcel van der Sloot miste Dyland Pedro, zijn vaste wingback op linkervleugel, vanwege een schorsing. Zijn vervanger was Najim Haddouchi. Verder waren Fatih Kamaci en Rick Mulder weer wedstrijdfit.

Dongen opende furieus. Via een uitval over de linkervleugel zette Jaivy Lourens voor. De intikker van Robert Mutzers miste nauwkeurigheid. De volgende aanval was weer een mogelijkheid voor Dongen. Nu was het aanvoerder Fatih Kamaci die geen geluk had. Tegenstander Zwaluw was wakker geschud. De vrij jonge ploeg creëerde na 20 minuten twee enorme kansen. Nadat eerst een afstandsschot net over ging, was de volgende mogelijkheid een kans om niet te missen. Dat de spits zijn vizier nog niet op scherp had, bleek dat zijn inzet vanaf de vijf meter richting leeg doel hoog over ging. Zo ging het over en weer. De laatste mogelijkheid was op slag van rust, toen een ontsnapte speler van Zwaluw richting Dongendoel stormde. Een nuttige overtreding, randje zestien voorkwam erger. De vrije trap verdween via de muur achter. De tweede helft begon met dezelfde spelers. Daar waar Dongen de tegenstanders op snelheid over de vleugels kon verassen, was het Zwaluw dat Dongen via de vleugels probeerde uit te spelen.

Met name had Dongen op de linksbackpositie veelal last van deze snelle uitbraken. Zo ook vlak na rust toen van uit een uitval de bal werd voorgezet. Daar had Kay Huijgens geen moeite dit presentje uit te pakken. Na deze 0-1 ging Dongen op jacht naar de gelijkmaker. De overmacht was groot tot aan de zestien meter. Binnen dit gebied heerste Zwaluw op alle fronten. De ploeg zakte vanuit een 5-2-3 naar een zevenmans achterhoede. Hun staf had het huiswerk goed gedaan. Zo kreeg de beweeglijke Jaivy Lourens op links een dubbele dekking. Meerdere malen spurtte hij langs de zijlijn om vervolgens de bal in de zestien te pompen. Aan de ander zijde overkwam Brian Burgler hetzelfde. ‘Je speelt zo goed als de tegenstander het toelaat,’ is een voetbalcliché dat Dongen deze avond aan den lijve ondervond.

Even, in blessuretijd, veerde alles wat Dongen was op. Robert Mutzers lepelde de gelijkmaker binnen. Echter stond de spits net even buitenspel volgens de grensrechter. Weg verlenging, einde wedstrijd. “Een finale verliezen is nooit fijn,” merkte een teleurgestelde aanvoerder Fatih Kamaci na afloop op. Zowel trainer Marcel van der Sloot als zijn aanvoerder waren het erover eens dat deze tegenstander van een prima niveau was.

Nog twee wedstrijden te gaan alvorens nacompetitie begint. SV Laar is afgelopen zaterdag geëindigd in 2-2, waarna donderdag 21 mei om 20.30 uur bij SV Reeshof de finale Brabant Cup tegen SC Gastel moet worden afgewerkt. Daarna zaterdagavond om 18.00 uur uit de laatste competitiewedstrijd bij kampioen Achilles Veen. Hierna zullen ook de nacompetitiewedstrijden bekend zijn.