Met spits Alexander Mols had het Veghelse Blauw Geel een echte handenbinder in de ploeg. Voordat de ontmoeting tegen Dongen begon had Mols al 16 doelpunten binnen geschoten. Niet alleen is hij de scherpschutter van de ploeg maar ook een spits die een bal gaat halen en dan zijn medespelers in kansrijke scoringspositie zet. Een speler met een ontzettend groot loopvermogen. Dongen had met deze zwervende spits dan ook grote problemen. De wedstrijd was nog maar net op gang of de thuisploeg had al twee kleine mogelijkheden gecreëerd om de score te openen. Achterin werd Dennis Amkreutz, vanwege een schorsing, node gemist. Dat kwam zeker de eerste tien minuten duidelijk tot uiting. In de 4e minuut tikte de thuisploeg de bal snel rond en zo kon daar ineens Murat Korkmaz vrij op doelman Timen Beijes af gaan. De Dongen doelman kwam bekwaam uit en weerhield de thuisploeg van een voorsprong. De afgeslagen bal viel echter voor de voeten van de mee opgekomen vleugelverdediger Mehmet Dingil die de bal beheerst en onhoudbaar in het lege Dongendoel kon tikken. Verdwaasd keken de Dongenspelers elkaar aan. Hoe kon dit gebeuren? Nauwelijks hersteld van dit vroege doelpunt probeerde Dongen onder de druk van Blauw Geel uit te komen. Dongen speelde deze middag in het begin te gegroepeerd. Over de vleugels konden de verdedigers van de thuisploeg regelmatig tot de Dongense achterlijn opkomen. Dit resulteerde in de 8e minuut in de tweede treffer. Nu was het linkerverdediger Sten van Vessem die ver kon opkomen doordat Mounir Maamar te veel naar binnen was gekomen. Hij speelde de bal op goaltjesdief Alexander Mols die in een 1-op-1 situatie met Mathieu Kops de Dongen verdediger op de rand van de zestien meter uitspeelde en zo vrij voor doelman Beijes de 2-0 binnen kon binnenschieten. Dongen en ook de meegereisde supporters stonden aan de grond genageld. In deze korte periode was het in rood geklede Dongen slechts een keer voor het doel van de thuisploeg opgedoken. Na deze tegenslag begon Dongen te voetballen. Geen lange ballen meer naar voren, maar proberen te voetballen. De bal in de voeten spelen. Wel werd gebruik gemaakt van de snelheid van de op de linkerflank spelende Daan Poelmans. In de 20e minuut werd hij weggestuurd en liep hij zijn directe tegenstander Van Vessem eruit en kwam zo alleen op Blauw Geel doelman Sander Maas af. Die had geen verweer op de lage schuiver van Poelmans, 2-1. Voor het publiek was het weer een wedstrijd. De thuisploeg dacht er anders over, zakte rond hun eigen zestien meter terug en liet Dongen rustig de bal rondspelen.
Met spits Alexander Mols had het Veghelse Blauw Geel een echte handenbinder in de ploeg. Voordat de ontmoeting tegen Dongen begon had Mols al 16 doelpunten binnen geschoten. Niet alleen is hij de scherpschutter van de ploeg maar ook een spits die een bal gaat halen en dan zijn medespelers in kansrijke scoringspositie zet. Een speler met een ontzettend groot loopvermogen. Dongen had met deze zwervende spits dan ook grote problemen. De wedstrijd was nog maar net op gang of de thuisploeg had al twee kleine mogelijkheden gecreëerd om de score te openen. Achterin werd Dennis Amkreutz, vanwege een schorsing, node gemist. Dat kwam zeker de eerste tien minuten duidelijk tot uiting. In de 4e minuut tikte de thuisploeg de bal snel rond en zo kon daar ineens Murat Korkmaz vrij op doelman Timen Beijes af gaan. De Dongen doelman kwam bekwaam uit en weerhield de thuisploeg van een voorsprong. De afgeslagen bal viel echter voor de voeten van de mee opgekomen vleugelverdediger Mehmet Dingil die de bal beheerst en onhoudbaar in het lege Dongendoel kon tikken. Verdwaasd keken de Dongenspelers elkaar aan. Hoe kon dit gebeuren? Nauwelijks hersteld van dit vroege doelpunt probeerde Dongen onder de druk van Blauw Geel uit te komen. Dongen speelde deze middag in het begin te gegroepeerd. Over de vleugels konden de verdedigers van de thuisploeg regelmatig tot de Dongense achterlijn opkomen. Dit resulteerde in de 8e minuut in de tweede treffer. Nu was het linkerverdediger Sten van Vessem die ver kon opkomen doordat Mounir Maamar te veel naar binnen was gekomen. Hij speelde de bal op goaltjesdief Alexander Mols die in een 1-op-1 situatie met Mathieu Kops de Dongen verdediger op de rand van de zestien meter uitspeelde en zo vrij voor doelman Beijes de 2-0 binnen kon binnenschieten. Dongen en ook de meegereisde supporters stonden aan de grond genageld. In deze korte periode was het in rood geklede Dongen slechts een keer voor het doel van de thuisploeg opgedoken. Na deze tegenslag begon Dongen te voetballen. Geen lange ballen meer naar voren, maar proberen te voetballen. De bal in de voeten spelen. Wel werd gebruik gemaakt van de snelheid van de op de linkerflank spelende Daan Poelmans. In de 20e minuut werd hij weggestuurd en liep hij zijn directe tegenstander Van Vessem eruit en kwam zo alleen op Blauw Geel doelman Sander Maas af. Die had geen verweer op de lage schuiver van Poelmans, 2-1. Voor het publiek was het weer een wedstrijd. De thuisploeg dacht er anders over, zakte rond hun eigen zestien meter terug en liet Dongen rustig de bal rondspelen.
Doordat diverse Dongenspelers hun niveau niet haalden, was het Dongenspel onrustig en rommelig. Net voor rust leek de gelijkmaker dan in zicht. Paul van Zon sprintte langs de zijlijn met de bal en zag in zijn ooghoeken vier Dongenspelers de zestien binnenkomen. Van Zon plaatste de bal op de vijfde aanstormende Dongenspeler Fatih Kamaci. Zijn schot werd gekraakt. Na rust maakte Sander de Bont zijn opwachting voor Larry van Ommen. Dongen hoopte hiermee voorin langer de bal in de ploeg te kunnen houden. Het miste daarvoor de man die dit kan. De drie wedstrijden geschorste Jeroen Nagel moet zich langs de kant verbeten hebben. Voordat Dongen de bal echter bij zijn spitsen had, speelden zich soms hachelijke momenten achterin af. Door de druk die de twee Blauw Geel spitsen uitoefenden, leek het of de achterhoede van Dongen de bal niet kwijt kon. Het werd een schaakspel waarbij Dongen continue aan zet was en de thuisploeg geen schijntje was van de ploeg uit de eerste helft. Maamar maakte plaats voor de jonge Robbert Mutzers. Zijn individuele acties kostte linkerverdediger VanVessem zijn tweede gele kaart en dus rood. Dongen drukte Blauw Geel nu ver rond hun eigen zestien. Bij balverlies kwamen dan de kansen voor de thuisploeg. Tot drie keer toe kwamen zij via een snelle uitbraak alleen voor Timen Beijes, maar kregen de bal er niet in. Met het missen van deze kansen mag Blauw Geel blij zijn dat Dongen pas om 14.40 uur aan de wedstrijd begonnen was. ,,Door communicatie, fouten en misverstanden, geven wij twee doelpunten weg. Hierna bleven wij drukken, maar als de goal niet wil vallen, dan houdt alles op!" was na afloop de conclusie van trainer Arie van der Zouwen die toegaf dat het seizoen na zondag thuis tegen Meerssen wel voorbij is.