3x Is scheepsrecht voor DVVC MO-17

3x is scheepsrecht moet de MO17 hebben gedacht tijdens die snikhete zaterdag 27 mei, voor aanvang van het toernooi bij Emma in Dordrecht. De eerste deelname destijds was succesvol verlopen. Spelende tegen allemaal eerste klassers hebben zij toen slechts het promovendus team voor de Hoofdklasse voor zich hoeven dulden.

Vorig jaar hadden ze een dipje en eindigden ze op de 4e plaats. Ondanks het gemopper over de hitte en de geplande tussentijd van de wedstrijden gingen de dames zeer voortvarend van start tijdens hun 1e wedstrijd tegen thuisploeg Emma. Ongeveer halverwege kwamen de GroenWitte op voorsprong: 0-1. Rachel in ’t Groen moest het veld, met een oude opspelende blessure, daarna helaas het veld verlaten. De snelheid van aanvallen en de hitte eiste toch een beetje hun tol en de gelijkmaker was daar: 1-1. Kort daarna werd het sein: Nog 1 minuut gegeven en hielden de Dongense dames hun eigen helft potdicht. De eindstand bleef dan ook op 1-1 staan. Doordat een team zich had afgemeld werd de wachttijd voor de volgende wedstrijd in theorie ingekort tot 20minuten. Door nog wat uitloop hadden de dames toch nog ruim een half uur om hun toekomstige tegenstanders te observeren of zichzelf te laven aan de zon.

De wedstrijd Zwaluwen – DVVC werd afgetrapt en binnen 30seconden lag de bal achter de doelvrouwe van de zwart-witte tegenstandsters. Die waren hierdoor plotsklaps heel erg wakker en lieten zich verder het kaas niet meer van het brood eten. Tot 2x toe moest een nieuwe bal in het spel komen. Een belande in de aan het veld grenzende sloot (waarbij grensrechter Twan in ’t Groen natte schoenen haalde bij het eruit vissen) en de andere ging over het hek met het aanpalende atletiekveld. Een aantal aanvallen op het Dongense doel werden vakkundig weggewerkt door de achterhoede en als laatste vrouw fungerende Celicia Louer voordat het anders tot een stilstand kwam bij doelvrouwe Mighalle Vink.

Na 18minuten het eindsignaal met een 0-1 stand in het voordeel van DVVC.

Ook de laatste wedstrijd werd gespeeld op veld C, dus konden de dametjes en aanhang het zich comfortabel maken, in de schaduw langs de kant terwijl ze de verrichtingen van 2 damesteams bekeken. Laatste tegenstander SVV uit Schiedam, een ploeg waarvan men vorig toernooi vooral leerde dat bodychecks niet alleen bij ijshockey of rugby worden toegepast, maar ook veelvuldig (hardhandig) door voetbalteams kunnen worden toegepast. Iedereen stond dus op scherp. In de opstelling in het veld een ‘kleine’ verandering. Spits en doelvrouwe wisselden van plaats. De eerste minuten bleven de verwachtte -hardhandige- confrontaties uit en kwamen beide teams niet tot scoren. Nieuwbakken doelvrouw Lindsey vd Kaa stond haar mannetje en hield haar doel schoon. “Gewezen” doelvrouwe Mighalle Vink kwam tot 2x toe voor de goal van haar tegenpool maar kon niet tot scoren komen.

In de 2e helft van het 18minuten durende spel werden de SVV dames toch wat ongedurig en het spel werd langzaamaan wat ruiger. De DVVC-dames wisten daar echter goed mee om te gaan in gingen mee in de flow. Ze lieten zich niet gek maken en voetbalden er lustig op los. Denise in ’t Groen kreeg vanaf de lijn de waarschuwing: In de rug, maakte zichzelf breed en concentreerde zich op de bal. Ondanks de ‘Zwaan Kleef Aan’ methode van haar opponente, de armen die als hefbomen onder Denise’s oksels verschenen, gaf de Groen-Witte geen krimp! Draaide zich om, zette een spurt, knalde vanaf afstand en liet de SVV goalie kansloos. Terwijl iedereen terugliep naar de middenstip en er bij DVVC nog een laatste wissel plaatsvond bleek de speeltijd erop te zitten en was het eindsignaal daar. 0-1 voor DVVC

Twee gewonnen wedstrijden en 1x gelijk spel, dat ziet er voor de eindstand goed uit. Nu is er het dilemma: Wachten op de latje trap competitie of douchen en daarna in dagelijks kloffie nog een spelfragment afwikkelen? De meeste kiezen voor het laatste en nemen zich voor om wél met voetbalschoenen aan een poging te wagen iets te doen wat ze normaal gesproken tijdens een wedstrijd zondermeer lukt en ‘op worden afgestraft’ en nu …..Die voetbalschoenen worden het al niet. Met slippers lukt het ook niet echt. Blootvoets kan ook al een stuk beter. Kortom: Nu het móét, op die lat, valt de ene goal na de andere of gaat de bal over de lat. Zelfs de mogelijkheid om op de vinger van coach Jurgen Siemons te knallen, die voor alle zekerheid de dames aanwijst op welke lat de bal af zou moeten ketsen, kan de dames de spirit niet brengen.

Tijdens het wachten op de prijs uitreiking zitten de dames zo te kwebbelen dat de aankondiging voor Beste Keepster van het Toernooi (voor MO17) door de keepster zelf compleet wordt gemist. Gelukkig hebben coach en een aantal teamgenootjes wel opgelet en kan Mighalle haar beker op gaan halen. Gefeliciteerd Mighalle De eerste plek, van de MO17 teams, gaat dit jaar ook mee naar Dongen. Rachel in ’t Groen en scheidend aanvoerster Naomi Broeders gaan gezusterlijk de beker ophalen. Een mooi resultaat van een goed samenwerkende ploeg, ondanks het gemekker over de wachttijd en de hitte. Trots op de overwinning. Op naar een nieuw seizoen.