De Tour van Joris...dag 2

Dit jaar besteedt dongen.nieuws.nl op een hele bijzondere manier aandacht besteden aan het grootste wielerspektakel ter wereld. Fotograaf Joris Knapen maakt voor dongen.nieuws.nl iedere dag exclusieve foto’s van de tour en het hele circus er omheen, dus ook de ‘achterkant’ van dit wereldberoemde evenement. Hieronder zijn verslag van dag1.

Dag 2
Vandaag staat etappe 2 op het programma, de start is in Saint-Lo. Op het eerste gezicht een niet al te spectaculair plaatsje. Niets is minder waar, het is juist een heel mooie plaats. De start is aan de voet van een oude vesting…. Pfff, wat mooi. Dat moet en zal op de foto komen, renners en de vesting. Dit is nog makkelijker gezegd dan gedaan. Het enige plekje om de foto te maken is op het dak van een oud pand waarin een bioscoop gehuisvest is. Met handen en voeten probeer ik duidelijk te maken dat ik vanaf het dak een foto wil maken. Vreemd genoeg lijkt het erop dat het meisje achter de balie mij begrijpt. Samen lopen we naar boven. Boven in het pand is een groot raam, daar mag ik foto’s maken. Jammer genoeg is het een vies raam wat niet open kan. Maar dat is dus niet de bedoeling, miscommunicatie ten top. Als ik naar het plafond wijs, begrijpt ze me ineens. No possible, no possible, dat is alles wat er daarop de volgende minuten door haar wordt gezegd.

Ze is onvermurwbaar. Ik besluit het er maar bij te laten, en loop snel naar beneden op zoek naar een ander plekje, helaas, de bioscoop dat is “het” plekje om mijn foto te kunnen nemen. Ik besluit terug te gaan en mijn plan is om naar boven te gaan en op het dak te komen. Hetzelfde meisje loopt mij tegemoet en loopt mee naar boven, het lijkt erop dat ze me niet herkent. Nogmaals probeer ik het, en nogmaals reageert ze met, no possible. De tijd begint te dringen de start is over 15 minuten. Ik neem het besluit om toch maar naar buiten te gaan en vanaf de straat te gaan fotograferen. Jammer maar helaas.

Onderweg naar beneden wordt ik opgevangen door een andere dame. Ze vraagt of ik toch met haar naar boven wil lopen, met tegenzin loop ik met haar mee. Ze opent een deurtje en ineens staan we voor de deur naar het dak. Aha, mijn gemoedstoestand draait ineens 180 graden om. Om met hetzelfde gemak nogmaals om te slaan als blijkt dat de deur op slot zit en ze geen sleutel heeft. Verdomme.

En nu, nog 5 minuten voor de start, hoe ga ik überhaupt nog een mooie foto maken. Ik wil naar beneden lopen maar toch loop ik nog even naar het raam. Ineens zie ik een paar beugels in de muur. Eureka!! De beugels zijn een soort van trapje naar een luikje, welke op een kiertje staat. Ik bedenk me geen moment, en klauter naar boven. Ik open het luikje, eerst de camera en dan ik. De vrouw, welke eerst zo behulpzaam was, ziet in haar verbeelding mij zo van het dak vallen. En probeert mij ervan te overtuigen het toch maar niet te doen. Samen komen we tot een compromis, ik blijf op de beugels staan en ga zo de foto maken. In de verte hoor ik de speaker zeggen dat het nog 1 minuut is voor de start. Het is gelukt. Geen moment te laat. De foto van de dag heb ik al.

Ik klim snel naar beneden en wordt opgevangen door beide dames. Nu willen ze wel eens zien wat er zo speciaal was dat ik koste wat kost daar een foto moest maken. Een foto zegt meer dan woorden, in dit geval wel. Ineens begrepen ze waarom ik daar wou staan. Met een grote Merci van mijn kant bedank ik de dames en snel me naar de auto om op pad te gaan. Op naar de volgende.

De rest van de dag gaat voorbij in een zucht. Aan de streep kies ik om bovenop een reclametruck te gaan staan, die 300 meter voor de finish staat. Sagan neemt, net na mijn plekje op 250 meter, de beslissende “jump”. Hebben. Mijn dag is geslaagd, nu nog een paar uur foto’s bewerken in de perszaal, 1,5 uur terug rijden naar de camping en de dag is weer voorbij. Op naar etappe 3.

Tot morgen.,

Groet, Joris

KLIK OP DE FOTOSERIE BOVENAAN DIT ARTIKEL VOOR DE FOTO’S VAN JORIS VAN DEZE DAG