Spaanders: 'In Dongen doen we dingen samen'

‘Spaanders’ is een column waarin Dongenaar Henk Spaan zijn visie geeft op actuele Dongense zaken, de lokale politieke processen en al wat verder afkomt op de bewoners van de gemeente Dongen. Prikkelend en altijd op zoek naar het hoe en waarom van zaken. Henk Spaan (68) heeft 40 jaar overheidservaring, waarvan gedurende meer dan 27 jaar als gemeentesecretaris. Op dit moment houdt hij zich vooral bezig met managementadvisering en coaching.

In Dongen doen we dingen samen.

Door omstandigheden kon ik jammer genoeg niet aanwezig zijn bij de “oliebollenparty” van het college op 31 december j.l. Daarom bij deze iedereen een heel gelukkig, voorspoedig en vooral gezond 2016. Dat geldt nadrukkelijk ook voor de raad, het college en de ambtelijke organisatie van de gemeente Dongen.

Het afgelopen jaar werd nogal rumoerig afgesloten. Dan heb ik het niet zo zeer over het echte vuurwerk in Dongen op 31 december, maar vooral over alle toestanden in de laatste maanden van het jaar: de perikelen rond het MFA, de problemen in De Beljaart, de ontwikkelingen in de zorg, de toestanden rond het overdragen van de werkzaamheden van de Stichting Peuterspeelzalen, de autobranden enz.

Naast alle wereldproblemen en bedreigende situaties om ons heen, op onze schaal toch echt problemen over zaken die er toe doen. Het zal veel bestuurlijk doorzettingsvermogen, creativiteit en inzicht vergen om de Dongense problemen op te lossen. Daarbij is een complicerende factor dat het oplossen van problemen de gemeente vrijwel altijd geld en meestal veel, geld kost. Denk bij voorbeeld aan De Beljaart. Je hebt het zomaar over een half miljoen. Ik ben benieuwd waar dit geld vandaan wordt gehaald. De begroting voor 2016 was weliswaar financieel-technisch sluitend, maar is, wat ik al eerder betoogde, toch wel een wankel geheel. Er hoeft niet veel te gebeuren of we zitten, in plaats van met een relatief klein begrotingsoverschot, op een fors verlies.

Kon men vroeger nog wel eens geld onttrekken aan het grondbedrijf. Dit is op dit moment niet meer mogelijk. Het aantal grondverkopen is minimaal, of zelfs helemaal nul. Enkele jaren geleden is ondanks het slechte economische tij, toch de laatste fase van Tichelrijt 2 bouwrijp gemaakt. Daar is toen enorm veel geld in geïnvesteerd.

Dit stuk van Tichelrijt, ligt met uitzondering van 1 bedrijf geheel braak. Daarnaast is er in de eerdere fases van Tichelrijt 2 nog flink wat grond te koop en staan er heel veel bedrijven leeg. Hoe je het ook wendt of keert, dit alles betekent dat er weinig of geen gronden verkocht zullen worden en de bijschrijving van rente op de boekwaarde alleen maar groter zal worden. Dat leidt ofwel tot een hogere grondprijs per m² of tot het extra afschrijven op de boekwaarde. Een hogere prijs per m² leidt tot lagere verkoop van gronden en extra afschrijven kan alleen ten koste van reserves of ten last van de algemene middelen.

Dan is er nog het ernstige probleem m.b.t. de zorg. Er is al onverantwoord veel gesnoeid in de mogelijkheden van zorg, zowel op landelijk niveau als op lokaal niveau. Ik vrees echter dat het er, ondanks alle bezuinigingen en vermindering van dienstverlening, toch niet beter op gaat worden. Er moet geld bij en als dat niet kan, moet de dienstverlening nog verder omlaag. Meer smaken zijn er niet. Hoe naar ook, maar het is wel de realiteit waar we middenin zitten.

Ik realiseer me dat dit geen prettige boodschap is, zo aan het begin van een nieuw jaar.

Gelukkig is het niet alleen kommer en kwel. Er is in Dongen ook heel veel om trots op te zijn en waar we plezier aan kunnen beleven. Afgelopen zondag was er al De Straotparade. Eigenlijk het begin van weer een jaar met heel veel activiteiten. Activiteiten waar heel veel Dongenaren door mee te doen of door erbij te zijn, enorm veel plezier aan beleven. Alles bij elkaar gaat het hier echt om het cement van onze Dongense samenleving.

Ik hoop van harte dat de gemeenteraad en het college hier ook inspiratie uit zullen putten. Je ziet in de praktijk waartoe constructieve samenwerking toe kan leiden. Als personen en organisaties in de maatschappij dat kunnen, dan moet dat bestuurlijk toch ook mogelijk zijn!?!? De toekomstvisie waar het college al geruime tijd mee bezig is, zal hopelijk duidelijkheid geven over de ontwikkelrichtingen die men uit wil en welke ontwikkelingen men daarbinnen concreet zal inzetten.

Wat men ook kiest, alleen als er binnen de gemeenteraad, binnen het college en als bestuursorganen met elkaar, constructief wordt samengewerkt, kunnen er oplossingen voor de gigantische problemen waar men voor gesteld is, gevonden worden. Dat is dan echt “In Dongen doen we dingen samen!”