Sauwelavonden 2015, een terugblik

Het sauwelweekend zit er weer op. Afgelopen vrijdag en zaterdag zorgden acht sauwelaars voor twee bomvolle zalen voor een avond vermaak op hoog niveau. Uiteindelijk legde Bart van Kerkhof na twee avonden beslag op de wisseltrofee. Hij mag zich voor de zesde maal een jaar lang oppersauwelaar van het Peeënrijk noemen. De publieksprijs ging op vrijdag naar Trea van Kuijk en op zaterdag naar Ludo van Vliet . Hieronder een verslag van de sauwelavond van zaterdag. De foto's vind je in de fotoserie boven.

Voordat presentator Kees Hoevenaars de juryleden aan het publiek had voorgesteld en de wijze van jureren nog even uitgelegd had werd de avond geopend met een indrukwekkende herdenking van Ad Brekelmans en Cees van de Nieuwenhuizen. Beide sauwelaars overleden het afgelopen jaar en hun collega’s die dit jaar in de ton zouden kruipen vroegen om een laatste applaus voor deze twee kanjes. En dat kregen ze…..de volle zaal zorgde voor een lange staande ovatie.

Na dit kippenvelmoment werd de avond vervolgd met het voorstelrondje van de jeugdsauwelaars die zondag in de ton hun opwachting zouden gaan maken. CV ZEP CS Kring van Elluf BUC was natuurlijk ook present om hun hit Pak ‘n Pilske een keer ten gehore te brengen. Maar daarna werd het dan toch echt tijd voor de eerste sauwelaar.

Rob Verkooijen, de meester van de woordspelingen, deed voor de elfde keer mee aan de sauwel en had de twijfelachtige eer om het spits te mogen afbijten. Hij kwam als astronaut Gaston Sterreveld en kreeg ook dit jaar weer de lachers keer op keer op de hand met een spervuur aan woordgrappen en droge humor.. De moonwalk bij zijn opkomst mocht er overigens ook zijn. Met veel “gelul in de ruimte” over zijn “baan om de aarde” kreeg Rob de handen vaak op elkaar. “Soms testen we eerst een vlucht in een simulator. Simuleren is net doen alsof het echt zo is. Ik zie hier een paar dames instemmend knikken ”. Ook de conversatie met de vluchtleiding op de grond was hilarisch: “Wit…nie….Houston!” Rob strooide zijn grappen onafgebroken de zaal in en kreeg hiervoor vele lachsalvo’s en ‘open doekjes’ van het publiek als dank terug.

Als tweede sauwelaar kwam Piet Wijnen in de ton, na een afwezigheid van enkele jaren. Piet kwam als zijn vaste alter ego Peer de Simpele. Het publiek genoot ook van zijn heerlijke humor, die vooral ging over de ongemakken van het ouder worden. Grappen over een euthanasiereisje, een teiltje met azijn om een spiraaltje te ontkalken en een kennis van 93 jaar die nog bij ‘hullie moeder’ woont gingen erin als koek. “Onze zorg is uw een zorg” aldus Piet.

Daarna was het tijd voor Bart van Kerkhof, die dit keer de ton instapte als Prins Aart d’n ellufendertigste. In een prachtig prinsenpak, compleet met echte fazant op het hoofd, maakte Bart duidelijk dat zijn tijd is gekomen om over het Peeenrijk te regeren. In deze sauwel kregen veel raad van elf leden en collegeleden een kleine rol en het publiek smulde van de beeldende humor van Prins Aart. Het verhaal over het werkbezoek aan de Efteling was een schot in de roos. Daar trof Aart een huilende burgemeester aan (in de persoon van clown Bassie) die werd toegesproken door zijn wethouder: “Doe niet zo Star man(s), jij vindt wel iets nieuws, dat weet ik zeker, ik zet al mijn Geld-drop”. Ook wethouder Panis in de huid van Repelsteeltje zorgde voor aardig wat lachsalvo’s. Met een advies aan de huidige prins en raad van elf om toch vooral maar te genieten van hun laatste jaar sloot Bart zijn sterke sauwel af.

Zevenvoudig oppersauwelaar Tom Mijnders sloot de eerste helft van de zaterdagsauwel af en kwam dit keer als Ridder Roelof, natuurlijk in passende outfit. Zoals gebruikelijk had Tom geen enkele moeite om het publiek mee te nemen in zijn verhaal ”de legende van de geheime graal”. De sauwel van Tom zat weer vol sterke vondsten: “bij de Volckaert zijn ze uitvinders van d’n bingo….want bij een vol kaart heb je bingo” aldus Tom. “Over de geschiedenis van Dongen kan ik helaas weinig vertellen, want toen ik vroeger het Wilhelminakanaal over wilde steken, bleek dat nog niet gegraven…sterker nog… Wilhelmina moest nog geboren worden.” Ook vondsten als : “oude liefde roest niet…..maar rimpelt wel” werden door het publiek erg gewaardeerd

Ad Verweij deed dit jaar voor de tweede keer mee en kreeg de lastige taak om het verwende publiek weer bij de les te krijgen. Hij kwam als Pirke Vlugvuur de brandweerman en vertelde over de avonturen die hij zoal meemaakt in het Dongense. “Ik ben eigenlijk al uitgeblust” zo begon Pirke die in hoog tempo zijn verhaal deed. Natuurlijk kwamen ook in zijn verhaal de brandweergrappen voorbij maar werd schoonmoeder ook niet vergeten.

Ludo van Vliet pakte het publiek als volgende sauwelaar al bij binnenkomst in zijn greep en liet ze daarna niet meer los. Zijn type, een biljarter die ‘een beetje aangeschoten ’thuiskomt van de ‘Open Dongense Biljartkampioenschappen’ was van begin tot einde raak en erg interactief met het publiek. De grappen gingen erin als koek.”Ben ik aan het biljarten, bestel ik een gehaktbal…vragen ze aan mij: Uit eigen keuken? Ik zeg: nee natuurlijk niet, jij denkt toch niet dat ik daarvoor ga terugrijden”. “Hoe ben ik nu zo zat geworden? Ik had waarschijnlijk zelf zoveel geld bij me.” Tegen een vrouw op de eerste rij: “ik ga biljarten om thuis eens lekker weg te zijn, zit er hier zo’n mouwerd op de eerste rij”. Ook het verhaal over de weggehaalde fiets zal het publiek lang bijblijven. Een geweldige sauwel waarmee Ludo de harten van het zaterdagpubliek veroverde. Hij mocht dan ook deze avond de publieksprijs in ontvangst nemen

Roelant Schoots stond voor de tweede keer in de Dongense ton, deze keer als duiker Bertje Baksteen. De haai om zijn been deed al vermoeden dat de duikavonturen niet altijd vlekkeloos verliepen. “Als prima opgevoede duiker doe ik altijd wel de bril omhoog” aldus Bert die trots vertelde over zijn nieuwe gadget: een duikhorloge dat aangeeft hoeveel lucht er nog in de fles zit. “Eerst geeft ie aan: u heeft niet zoveel lucht meer….even later komt de volgende mededeling: zou jij niet eens naar boven gaan koekerd…… en weer even later zegt het horloge: onze vader, die…… ”

Trea van Kuijk kwam deze keer als Vrouwke Tèèd. Zoals we van haar gewend zijn vertelde zij haar prachtige verhaal weer erg beeldend. Het publiek reageerde uitbundig op de werkende koekoeksklok die afging bij enkele opvliegers. Enkele grappen van Trea: “Hoe moet ik jou gelukkig krijgen, vroeg mijne mees, welk apparaat moet ik daarvoor gebruiken. Nou zeg ik, wat dacht je van het pinapparaat?” Ook de zelfspot werkte prima: “Ik viel van de fiets in een spagaat….ooh dacht ik, dat krijg ik nooit meer in de plooi”. Ook had ze een goede tip om mannen die te traag zijn sneller te krijgen: “gewoon zeggen dat hij daar te oud voor is.” Trea van Kuijk won met dit ijzersterke verhaal de publieksprijs op vrijdag

Na al dit sauwelgeweld was het ver na middernacht toen Prins Andreo LIII de uitslag bekendmaakte. Voor het zover was werd Rob Verkooijen nog in het zonnetje gezet wegens zijn elfde deelname aan de sauwelavond. Even later was het dan toch tijd voor de ontknoping. De publieksprijs van de zaterdag ging naar Ludo van Vliet, terwijl Trea vrijdag de publiekslieveling was. Zou het gaan tussen die twee of had de vakjury nog een verrassing in petto? Het zou zo maar kunnen bij deze sauwelavonden waar meerdere sauwelaars op hoog niveau presteerden. De verrassing kwam inderdaad, want toen Prins Andreo LVII de nummer drie (Trea van Kuijk) en twee (Ludo van Vliet) van de vakjury bekendmaakte waren er dus nog enkele kandidaten over voor de felbegeerde titel.Het verlossende woord kwam snel: “Oppersauwelaar van het Peeenrijk 2015 is geworden: Bart van Kerkhof als Prins Aart d’n Ellufendertigste”. Een dolgelukkige en trotse winnaar nam de beker en de wisseltrofee daarna in ontvangst. Het publiek genoot nog lang na van een fantastische sauwelavond

Al bij al twee prachtige avonden met sauwels op hoog niveau. Dongen kan trots zijn op haar sauwelaars en gezien de populariteit van dit evenement en het grote aantal sauwelaars wat op het vinkentouw zit om aan deze avonden een mooi vervolg te geven hoeft het Peeënrijk zich voorlopig geen zorgen te maken.