Rob Verkooijen oppersauwelaar

Dongen, 13 februari 2011 - Rob Verkooijen heeft zaterdagavond in 't Mega Fist Centrum beslag gelegd op de titel "Oppersauwelaar van het Peeënrijk 2011". Hij behaalde de meeste punten. Voor Rob Verkooijen is het, na vele tweede plaatsen, de eerste keer dat ie zich officieel de beste sauwelaar van Dongen mag noemen. De tweede plaats was voor Tom Mijnders, terwijl Trea van Kuijk de derde plek voor zich opeiste. Zij was tijdens de tweede sauwelavond op zaterdag in topvorm en nam ook de publieksprijs van deze avond mee naar huis. De overige sauwelaars werden gedeeld vierde.

Dongen, 13 februari 2011 - Rob Verkooijen heeft zaterdagavond in 't Mega Fist Centrum beslag gelegd op de titel "Oppersauwelaar van het Peeënrijk 2011". Hij behaalde de meeste punten. Voor Rob Verkooijen is het, na vele tweede plaatsen, de eerste keer dat ie zich officieel de beste sauwelaar van Dongen mag noemen. De tweede plaats was voor Tom Mijnders, terwijl Trea van Kuijk de derde plek voor zich opeiste. Zij was tijdens de tweede sauwelavond op zaterdag in topvorm en nam ook de publieksprijs van deze avond mee naar huis. De overige sauwelaars werden gedeeld vierde.

De Cammeleur, voor de gelegenheid omgedoopt tot het MFC (Mega Fist Centrum) was tot de laatste stoel uitverkocht en de ruim vijfhonderd aanwezigen genoten zichtbaar en hoorbaar van de sauwels. De plaatselijke politiek bleek deze keer geen voer opgeleverd te hebben voor de tonpraters; slechts enkele keren kwamen de namen van burgemeester en wethouders voorbij, waarbij het dan meestal niet ging over gevoelige politieke kwesties. Te lachen viel er echter genoeg. Vooral bij de sauwels van Rob Verkooijen, Tom Mijnders en Trea van Kuik klonken het applaus en de lachsalvo's zeer regelmatig.

De eerste die zaterdagavond in de ton kroop was Ad de Jong. Hij kwam als 85-jarige Goof de Sloof. Volgens Goof had ie thuis altijd het laatste woord: "ja, schat!" Ook de actualiteit werd niet vergeten, bleek uit het verhaal dat Goof bij aankomst bij de kerk voor de gesloten deur stond. De pastoor bleek ziek te zijn: hij lag met een snotneus in bed........ Sterk was ook de reactie op de contactadvertentie: "wie kan mij, vrouw van 84 jaar, nog wat licht en wamrte geven in mijn leven". "Twee reacties kwamen erop", aldus Goof, "eentje van Essent en eentje van NUON"

Hierna was het de beurt aan Rob Verkooijen. Met de publieksprijs van vrijdag al op zak kwam hij vol zelfvertrouwen binnen. Zij entree was dan ook overweldigend en leverde al een enthousiste zaal op. Om daarna in zijn eigen kenmerkende stijl zijn verhaal te vertellen, al watertrappelend. Een betoog vol woordspelingen, doordenkers en zelfbedachte grappen zorgden voor een sauwel op hoog niveau. Smullen geblazen voor de echte sauwelliefhebber. Als Pieterke vertelde hij over alle belevenissen tijdens trainingen en wedstrijden van zijn synchroonzwemteam. Over het feit dat ie meerdere "kuren" had; over zijn avonturen bij het "droog oefenen"; over de "hemstring", het uitdagende broekje voor mannen (van voor zijde en van achter kant) en over zijn "bijna verdrinkingsdood", toen hij zijn exceem (waar ie een grote schurft aan had) had ingesmeerd met zinkzalf. In rap tempo volgden de grappen elkaar op. Het publiek genoot enorm van zijn verhaal.

John Schoormans kwam deze keer als marktkramer in de ton en kraamde er een hoop kletspraat uit. Heel zijn familie kwam voorbij. Hij wist ook te vertellen dat de nieuwe prins geen zoon is van Sinterklaas maar dat ie als baby gevonden is in een mandje aan de rivier "de weesenbeek". Hij verkoopt stoffen op de markt en zijn vrouw bleek ook heel veel met stof te hebben: "heel ons huis ligt er vol mee" aldus Mari

De laatste voor de pauze was Jan Smulders die deze keer als schilder zijn opwachting maakte. Hij was een echte ZZP-er, een zelfstandige zonder Polen. Vooral zijn verhaal over het opnieuw verven van de strepen in de Eindsestraat was sterk; de eerste dag schilderde hij 100 meter, de tweede dag 75 en de derde dag nog maar 50. Op de vraag van een ambtenaar van opdrachtgever gemeente Dongen waarom het steeds minder werd antwoordde Hannus: "ja...maar die pot verf komt ook steeds verder weg te staan."

Trea van Kuik kreeg de lastige taak om het publiek na de lange pauze weer bij de les te krijgen. Zij slaagde daarvoor met vlag en wimpel. Binnen de kortste keren had zij de zaal volledig plat met haar verschijning, mimiek en grappen. In een onderonsje met de prins kreeg zij de slappe lach en het publiek smulde ervan. Ook haar verhaal was ijzersterk. Van haar avonturen op het wekelijkse paardrij-uitje met Simone, de personenweegschaal die ze van haar man kreeg voor de trouwdag (ze had immers gevraagd om een kado wat van 0 naar 100 ging binnen de vijf sekonden), haar "naakte" ontmoeting met Andre Vonk, ze vertelde alles zo beeldend dat het publiek helemaal uit zijn dak ging. Trea oogstte dan ook een ovationeel applaus aan het einde van haar verhaal.

Routinier Aafke Boudewijns was dit keer in de huid gekropen van de rijdende rechter. Zij deed dit met verve. In haar verhaal kwamen er nog wél echt Dongense items voorbij zoals het plan van de gemeente Dongen om de carnavalsoptocht volledig droog te leggen. Deze rijdende rechter wist er wel raad mee: "mijn uitspraak luidt: geen druppel alcohol op de wagens, geen druppel alcohol op de straat en geen druppel alcohol op de stoep.....dus.......heel voorzichtig inschenken" De reactie van het publiek was duidelijk; zij waren het meer dan eens met deze uitspraak.

Winnaar van de laatste vijf edities van de sauwelavond Tom Mijnders kwam dit jaar als matroos in de ton. Met een flink "zwembandje"- volgens Koske was dat zijn rondomtom - zag hij er weer prachtig uit. Ook zijn verhaal was zoals we inmiddels van Tom gewend zijn, weer van hoog niveau. Zijn verbazing over het feit dat "een zee meer water heeft en een meer minder terwijl ze in Duitsland tegen een zee Das Meer zeggen was slechts één van de vele hoogtepunten van zijn sauwel. Ook het verhaal van zijn vader die zijn trouwfilm het liefst achterstevoren keek omdat ie dan als vrijgezel uit de kerk kwam sloeg in als een bom(metje). Dat deed overigens ook de passage over inktvis "Kareltje".

Terug van lang weggeweest was Dre van den Bosch. Hij kwam als Wil Werkman vertellen waarom hij niet werkte en dat waarschijnlijk ook in de toekomst niet zal gaan doen. Aan het einde van zijn sauwel had dre een plekje ingeruimd. voor een eerbetoon aan Jan Mekes, de afgelopen jaar overleden Dongense sauwellegende.

Na de acht sauwels trok de jury zich terug om hun oordeel te vellen over de sauwels van vanavond. Een eigen jury van de sauwelaars had dat vrijdag al gedaan en een combinatie van deze twee uitslagen leverde op dat Rob Verkooijen zich nu een jaar lang oppersauwelaar van het Peeenrijk mag noemen. Een blije winnaar: "het is wel enorm leuk om na zoveel tweede plaatsen en publieksprijzen nu eens een keer jurywinnaar te zijn van de sauwelavond. Een fantastisch gevoel!"

foto's: Margreet van Bergen/ flupkedesign©