Op 16 mei jl. is oud Dongenaar Emanuel van den Broeke gepromoveerd aan de Radboud Universiteit te Nijmegen op zijn proefschrift "Cortical sensory processing in experimental and clinical models of persistent pain." In meer begrijpelijk Nederlands: "veranderingen in het brein bij acute en chronische pijn". Van den Broeke die geboren en getogen is in Dongen, heeft na de middelbare schooltijd gekozen voor een studie psychologie aan de Radboud universiteit te Nijmegen, tijdens deze studie is zijn interesse voor biologische psychologie naar voren gekomen en is hij daar ook op afgestudeerd, waarna hij in 2008 is begonnen aan zijn doctoraal studie. In december 2008 heeft hij de EFIC Grünenthal Grant ontvangen, een jaarlijkse Europese subsidie, beschikbaar gesteld door Grünenthal GmbH, welke hiermee jonge wetenschappers steunt bij het uitvoeren van innovatief experimenteel pijnonderzoek. Van den Broeke kreeg deze subsidie voor zijn onderzoek naar elektrofysiologische veranderingen in het brein. Zijn onderzoek is gedaan bij gezonde vrijwilligers en bij patiënten van borstkankerchirurgie die wel of niet aanhoudende pijn daaraan overhielden.
Op 16 mei jl. is oud Dongenaar Emanuel van den Broeke gepromoveerd aan de Radboud Universiteit te Nijmegen op zijn proefschrift "Cortical sensory processing in experimental and clinical models of persistent pain." In meer begrijpelijk Nederlands: "veranderingen in het brein bij acute en chronische pijn". Van den Broeke die geboren en getogen is in Dongen, heeft na de middelbare schooltijd gekozen voor een studie psychologie aan de Radboud universiteit te Nijmegen, tijdens deze studie is zijn interesse voor biologische psychologie naar voren gekomen en is hij daar ook op afgestudeerd, waarna hij in 2008 is begonnen aan zijn doctoraal studie. In december 2008 heeft hij de EFIC Grünenthal Grant ontvangen, een jaarlijkse Europese subsidie, beschikbaar gesteld door Grünenthal GmbH, welke hiermee jonge wetenschappers steunt bij het uitvoeren van innovatief experimenteel pijnonderzoek. Van den Broeke kreeg deze subsidie voor zijn onderzoek naar elektrofysiologische veranderingen in het brein. Zijn onderzoek is gedaan bij gezonde vrijwilligers en bij patiënten van borstkankerchirurgie die wel of niet aanhoudende pijn daaraan overhielden.
Dit onderzoek is met zijn proefschrift nu afgerond en zijn promotie tot doctor in de biologische psychologie een feit. Zijn onderzoek is onderdeel van wat je in gewone taal zou kunnen omschrijven als een klein stapje in een veel breder internationaal streven om hersenen tijdens de ontwikkeling van aanhoudende pijn beter te begrijpen en om op termijn eventueel in te kunnen grijpen en zo aanhoudende pijn te verminderen. Althans de ervaring van aanhoudende pijn, want pijn is 'een subjectieve waarneming'. Zelf weet van den Broeke goed wat dit soort pijn betekent, gezien zijn verleden met jeugdreuma. "Gelukkig ben ik dit na de pubertijd overgroeid," zegt hij, waarmee ook een van de redenen voor de keuze van zijn onderzoek duidelijk wordt. "Aanhoudende pijn is iets heel ergs, daar moet iets aan gedaan worden. Maar eigenlijk is het vooral het menselijk brein dat me fascineert. Dat ik tijdens mijn studie bij chronische pijn uitkwam, lag eigenlijk aan een docent die me vroeg aan pijnonderzoek mee te werken. Helemaal in het begin toen ik psychologie deed, had ik het idee therapeut te worden, maar dat heb ik snel laten varen. Ik was meer geïnteresseerd in de biologische grondslagen van gedrag. Verder vind ik dat wat je doet uiteindelijk ten goede moet komen aan de maatschappij. Ik hoop met mijn wetenschappelijk bezig zijn een bijdrage te leveren aan het verbeteren van patiëntenzorg." In de toekomst wil hij onderzoek blijven doen naar acute en aanhoudende pijn en in het bijzonder onderzoek naar de hersenmechanismen bij de overgang van acute naar aanhoudende pijn.