De LOOIERIJ opent eerste deel museum met tentoonstelling LEF

Op zaterdag 1 oktober zal de eerste stap in de nieuwe presentatie gezet worden. Op die dag is de officiele opening gepland van de nieuwe ingang, het ECCO-plein, gebouwd op de 12 oude looiputten uit 1889 en de kunstafdeling. De ingang (115m2) is een belangrijk element in de nieuwe opzet waarin voor deze nieuwe hal ook een functie is toebedacht inzake aan het museum gerelateerde culturele bijeenkomsten van allerlei aard. Naast de aandacht voor de nieuwe hal is deze dag in het bijzonder gewijd aan de tentoonstelling LEF. De naam LEF is gekozen omdat het museaal gezien van lef getuigt om in deze tijd voor bijna vier ton te investeren in een culturele voorziening terwijl er tevens van lef sprake is bij de vier kunstenaars om ‘leer' de leidende factor te laten zijn bij het realiseren van hun totaal nieuwe werk dat voor deze tentoonstelling is gemaakt.

Het Dongha-museum in Dongen heeft in 2009 het besluit genomen een switch te maken en zowel inhoud als gebouw aan een flinke revisie te onderwerpen. Het pand moest worden gerestaureerd, een nieuwe ingang aangebouwd en de exposities opnieuw worden vorm gegeven. Een bij de inhoud en uitstraling passende nieuwe naam is gekozen: DE LOOIERIJ. Een museum met als kern Ambacht: het leerlooien als proces en sociale factor (opening 3 december 2011) , met Historie, vanaf de wortels van Dongen tot in het bruisend heden (opening mei 2012) en Kunst, een plek voor kunstenaars die thema's vorm geven die gerelateerd zijn aan leer en /of Dongen.

Op zaterdag 1 oktober zal de eerste stap in de nieuwe presentatie gezet worden.
Op die dag is de officiele opening gepland van de nieuwe ingang, het ECCO-plein, gebouwd op de 12 oude looiputten uit 1889 en de kunstafdeling. De ingang (115m2) is een belangrijk element in de nieuwe opzet waarin voor deze nieuwe hal ook een functie is toebedacht inzake aan het museum gerelateerde culturele bijeenkomsten van allerlei aard. Naast de aandacht voor de nieuwe hal is deze dag in het bijzonder gewijd aan de tentoonstelling LEF. De naam LEF is gekozen omdat het museaal gezien van lef getuigt om in deze tijd voor bijna vier ton te investeren in een culturele voorziening terwijl er tevens van lef sprake is bij de vier kunstenaars om ‘leer' de leidende factor te laten zijn bij het realiseren van hun totaal nieuwe werk dat voor deze tentoonstelling is gemaakt.

Hieronder vindt u meer informatie over en begeleidende teksten van de vier kunstenaars met betrekking tot het werk wat ze speciaal voor deze tentoonstelling maakten. De tentoonstelling LEF is vanaf zondag 2 oktober geopend voor bezoekers op woe.-vrij.-za.-zo. van 13.00 tot 17.00 uur.

Annerose Langeveld
Academie St.; Joost , Breda
Academie Beeldende Vorming
Tilburg, docent, CL
Het werk van Annerose komt voort uit fascinatie voor de natuur, voor de diversiteit van levensvormen en voor de relatie tussen mens en natuur. Deze fascinaties komen zowel visueel als inhoudelijk tot uiting in haar sculpturen en installaties. Met veel precisie en geduld werkt Annerose aan haar beelden. Haar beelden verleiden je om dichter bij te komen en je open te stellen voor het beeld en het achterliggende verhaal. Door middel van details brengt ze gelaagdheid in haar werk aan, waardoor je gegrepen wordt en steeds nieuwe dingen lijkt te ontdekken.

Jassus Exodermis
Huid als tweede huid is letterlijk het uitgangspunt voor dit werk.
Wij dragen dagelijks mooie lederen schoenen, jassen of andere kledingstukken, maar we staan er eigenlijk nauwelijks bij stil dat we de huiden van dode dieren dragen.
Een "lederen" jas van mensenhuid geeft het dragen van (gelooide) huid een andere lading. De menselijke huid is zelf een "jas" met fascinerende kleurschakeringen en structuren.
Titel: Jassus Exodermis 2011
Afmetingen: 60 cm breed x 56 cm hoog x 32 cm lang.
Sokkel + torso 176 cm hoog x 50 cm breed x 35 cm lang.
Materiaal: Silicone, textiel, haren.

Roodkil
Het tweede werk voor deze expositie zal pas bij de officiële opening van het museum, op 3 december klaar zijn. Bij dit tweede werk heb ik me laten inspireren door het proces van dier tot eindproduct. Dit werk bestaat uit een hondenjas gemaakt van bont dat ik met hulp van Jan Boemaars gelooid heb. De huiden die hiervoor zijn gebruikt, zijn afkomstig van aangereden klein wild, zoals een egel en konijnen. De resten van deze platgereden dieren zijn verzameld, schoongemaakt en gelooid. De stukken bont ben ik aan het verwerken tot een hondenjas. De jas wordt getoond samen met een foto van één van de dieren, zoals ik hem (platgereden) op de weg heb aangetroffen.

Niels Ballemans
St.Lucas Boxtel,
Academie Beeldende Vorming Tilburg
Na St. Lucas te Boxtel, waar hij reclame, presentatie en communicatie heeft gevolgd, was hij zes maanden in Ghana, waar hij in contact kwam met een heel andere beeldcultuur. Terug in Nederland begon hij aan de Design Academy Eindhoven. Na een jaar maakte hij de overstap naar de academie voor beeldende vorming te Tilburg, waar hij zichzelf op een vrije manier creatief kon ontwikkelen. Grote, brutale, primitieve schilderijen, met veel kleur en energie. Ze knallen! Verschillende technieken komen samen op linnen, laag op laag. De snelheid van acryl en spuitbussen, de rauwe thinnerdruk op vergeeld papier, de krassen met krijt en de shine van bladgoud vormen samen een energiek geheel.

Schilderen is een avontuur.
‘De thema's die ik gebruik zijn onderwerpen uit mijn leven. Van een vriendelijke groet tot een blaffende hond. Alles wat mij aangrijpt.. Ik schilder om te versieren en te raken. LEF verleidde mij om driedimensionaal te werken.'
Mijn werk kenmerkt zich door het spontane. Het begint met een globaal gevoel en vormt zich door het opeenstapelen van ideeën. Een soort van pop-ups die elkaar overlappen. Door gebruik van verschillende technieken die met snelheid worden toegepast ontstaat een energiek geheel.
Voor deze expositie heb ik naast een schilderij, dat de leer-industrie weergeeft, een interactieve koeienkop uit hout gebeiteld. Humor en ambacht komen hierin samen. In dit werk wordt de bezoeker gevraagd om aan een touw te trekken en zich te laten verrassen door de actie die daarop volgt.
Na St. Lucas te Boxtel, waar hij reclame, presentatie en communicatie heeft gevolgd, was hij zes maanden in Ghana, waar hij in contact kwam met een heel andere beeldcultuur. Terug in Nederland begon hij aan de Design Academy Eindhoven. Na een jaar maakte hij de overstap naar de academie voor beeldende vorming te Tilburg, waar hij zichzelf op een vrije manier creatief kon ontwikkelen.
Grote, brutale, primitieve schilderijen, met veel kleur en energie. Ze knallen! Verschillende technieken komen samen op linnen, laag op laag.
‘De thema's die ik gebruik zijn onderwerpen uit mijn leven. Van een vriendelijke groet tot een blaffende hond. Alles wat mij aangrijpt.. Ik schilder om te versieren en te raken.' Deze keer liet Niels zich inspireren door zijn ontmoeting met het leer en zijn leverancier: de koe. Driedimensionaal deze keer. En interactief!

Yasser Ballemans
BA, AKV/St. Joost Breda, MFA,
Sandberg Instituut Amsterdam.
Great Prize of Biennale of Vallauris
BICC 2010 (France)
Yasser Ballemans refereert in zijn beeldtaal veelvuldig naar ornamentele vormen en decoraties van culturen uit de geschiedenis en van overal ter wereld. Geïnspireerd door de paradewagens en triomfbogen van Peter Paul Rubens en de vuurwerktheaters van Pieter de Swart, onderzoekt Ballemans hoe hij met zijn werk een vergelijkbare positie kan innemen. Het is zijn ambitie om kunst midden in de samenleving te brengen. Daarbij maakt hij gebruik van de wetten van de populaire cultuur en de beleveniseconomie. Maar vooral van de kracht van schoonheid en elegantie.

Werk: "No. 27"
Het werk dat ik voor deze expositie heb gemaakt refereert onder andere naar de dromen uit mijn kindertijd die ik in Dongen heb doorgebracht. Onder invloed van de verhalen over Koning Arthur, Ivanhoe en Robin Hood wilde ik niets liever dan een ridder zijn. Opkomen voor de zwakken en vooral: strijden tegen het kwaad. Het leek toen allemaal heel helder wat goed was en wat slecht. Nu ben ik daar veel minder zeker van.
Tijdens de rondleiding door de Ecco fabriek sprak het 'wet blue' leer me enorm aan omdat het door zijn natte staat nog 'vormbaar' is. Het leer is in een bepaalde vorm te zetten en als het dan opdroogt blijft het in die vorm staan. Al werkend was het een interessante gewaarwording dat het leer qua werkmethode het midden houd tussen twee materialen waar ik vaker mee werk; papier en klei.

Omschrijving
Yasser Ballemans refereert in zijn beeldtaal veelvuldig naar ornamentele vormen en decoraties van culturen uit de geschiedenis en van overal ter wereld.
Geïnspireerd door de paradewagens en triomfbogen van Peter Paul Rubens en de vuurwerktheaters van Pieter de Swart onderzoekt Ballemans hoe hij met zijn werk een vergelijkbare positie kan innemen. Het is zijn ambitie om kunst midden in de samenleving te brengen. Daarbij maakt hij gebruik van de wetten van de populaire cultuur en de beleveniseconomie. Maar vooral van de kracht van schoonheid en elegantie.

Danielle van Broekhoven
Academie voor Beeldende Vorming
Tilburg,
St. Joost Breda
Voorgedragen voor de Wim Izaksprijs

Elke herinnering is onvolledig!
Toch probeert Danielle van Broekhoven herinneringen aan plaatsen, wandelingen, reizen en/of momenten levendig te houden middels schilderen. Tijdens het experimenteren met verf en andere materialen komen herinneringen bovendrijven, maar de actie in het atelier op dat moment is altijd intenser. Je ziet hoe haar schilderijen langzaam gegroeid zijn. Het geschilderde is van de waarneming ontdaan. Met passie voor de materialen, nieuwsgierigheid naar de mogelijkheden en grenzen van deze materialen, werkt zij aan gelaagde doeken, aan nieuwe beelden bij die vertrouwde herinneringen. Een goed schilderij laat ruimte voor interpretatie, maar ook ruimte voor je eigen herkenning. Het moet je raken van een afstand maar mag, in detail bekeken, niet aan kwaliteit inboeten. Het zijn dan ook voornamelijk schilderijen die Danielle tot nu toe maakte, behalve tijdens
de projecten van De Kunstkliek, waaraan zij in het verleden deelnam, daar ontstonden steeds installaties, "omdat de locaties daar om vroegen" Mijn binding met de Donge is groot. Ik kom daar niet onder uit als ik denk aan Dongen. Na veel experimenten met het leer ben ik tenslotte gekomen tot het volledig in zijn wezen laten van de natuurgelooide halsstukken en het leer slechts mechanisch te bewerken. Door de plaatselijke opruwing van de vezel was het mogelijk om schetsmatig te werken in het leer. Hierdoor ademt het leer als het ware de Donge ...