In memoriam: Geert Koppers

Foto:

Onderstaande In Memoriam voor Geert Koppers werd vandaag tijdens de afscheidsviering door Frie Aarts uitgesproken, namens Vereniging der Veteranen én Stichting ‘de Peeënstekers’,

In Memoriam Geert Koppers
Afscheid van onze 1e prins ofwel den DIP

Wat is het verdrietig om na zoveel mooie jaren afscheid te moeten nemen van een markante persoonlijkheid. Afscheid van een belangrijke schakel in het Dongens carnavalsverleden. Bijna 65 jaar geleden kreeg een groep jonge mannen van de instuifvereniging het verzoek van de toenmalige  kastelein van Hotel Musis Sacrum om een instuif te organiseren tijdens carnaval. Die jonge mannen (Geert Koppers, Jan Beex en Cees van Campenhout en vele anderen) grepen dat verzoek aan om er een mooi carnavalsbal van te maken. Dat bleek een schot in de roos en was het sein om door te pakken voor het georganiseerd carnaval met een Prins, adjudant en Raad van Elf voor heel Dongen. Ook moest er een kinderoptocht worden georganiseerd.

Zo gezegd, zo gedaan. Omdat Geert werkzaam was bij de gemeente bleek hij de aangewezen persoon om dat daar aan te kaarten. Burgemeester Kooijman was enthousiast en men
kon aan de slag. Geert was afkomstig uit Limburg en daarom bijna vanzelfsprekend de persoon om de eerste prins van het Peeënrijk te worden. Met als motto “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst” ging Prins Gert Jan d’n 1e voorop in de leut. Geert is na dat eerste jaar gestopt als Prins maar zeker niet met Carnaval. De basis was gelegd en daar profiteren wij nog steeds van. Hij was bij de oprichting van de Vereniging der Veteranen, bestaande uit oud stichtingsleden, want men was bang dat die anders in een gat zouden vallen. Hij kreeg de hoogste onderscheiding van het Peeënrijk, Grootofficier in de Orde van de Zilveren Pee, voor zijn vele verdiensten en werd in 2002 erelid van Stichting ‘de Peeënstekers’.

Bij de Veteranen genoot hij zichtbaar van alle uitjes en niet te vergeten het grootse Veteranenbal . Prachtig vond hij de creaties die werden gemaakt op het motto. Zichtbaar geëmotioneerd van al dat moois strooide hij met complimenten. Dat deed hij ook nog steeds bij stichting de Peeënstekers, waar hij als erelid met enige regelmaat aanschoof bij de vergaderingen. Ook bij de Veteranen zijn maar heel weinig vergaderingen die hij heeft gemist, de laatste jaren kwam hij door weer en wind met zijn rollator. Als het goed was volop lof en als het minder goed was, dan opbouwende kritiek en soms een beetje ongezouten. Bij de start van weer een nieuw carnavalsfeest was hij zeker aanwezig want dat wist hij uit eerste hand welke nieuwe gezichten er bij kwamen en sprak hij altijd de wijze woorden die nodig zijn om er een goed feest van te maken om vervolgens te proosten op een prachtig feest.

Hij genoot samen met Thérèse van de vele activiteiten bij de Veteranen. De jaarlijkse BBQ, slotmaaltijd of schoolreisje, als ze in de gelegenheid waren, dan waren ze van de partij. Ook dan weer volop belangstelling voor alles en iedereen. Zowel Geert als Thérèse stonden erop dat de Veteranen tijdens de optocht met het Harmonieke (kapelleke) langs kwamen en stopten voor hun appartement. Ze moesten dan het bekende dienblad vol Schrobbelèr opdrinken. Een keer ging dat helemaal mis. De Veteranen waren te vroeg en liepen door terwijl Geert binnen bij de Cammeleur de borreltjes liet vullen. Tja, en toen gebeurde het: hard lopen met een blad Schrobbelèr en een hoge leeftijd bleek geen goede mix. Geert struikelde en was behoorlijk toegetakeld. De Schrobbelèr trouwens ook. Daarna gingen een aantal Veteranen diezelfde avond nog op ziekenbezoek. Dat zondagavondbezoek met eten hebben zij tot het laatst volgehouden tot Corona roet in het eten gooide en er geen optocht meer was.

De laatste jaren ging het minder met de gezondheid en ze vierden in de Coronatijd toch nog maar mooi hun 60 jarige huwelijk. Op afstand een felicitatie en bloemen, het kon helaas niet anders. Zo rolden ze feitelijk door die periode heen en toen kreeg Geert wat andere ongemakken en verloren wij hem uit het oog maar zeker niet uit het hart. Helaas kon hij niet meer bij de vergaderingen aanwezig zijn en daarom zochten wij hem op in de Volckaert. En dan vroeg hij het hemd van je lijf hoe het was met Stichting ‘de Peeënstekers’ en de Veteranen en nog allerlei andere dingen die hem interesseerde.

Vandaag, drie dagen voor 11/11, hebben wij met groot respect afscheid genomen van Geert en bedanken hem voor alle inspanningen die hij voor Stichting ‘de Peeënstekers’ en de Vereniging der Veteranen heeft gedaan. Wij gaan verder met wat jij voor ons hebt achtergelaten. Wij wensen Thérèse, kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe.

Vereniging der Veteranen
Stichting ‘de Peeënstekers’

Reacties

Cookieinstellingen