Aan het einde het nieuwjaarsconcert van Musis Sacrum werd hij gehuldigd. Maar liefst 80 jaar is Kees van Dongen (93) al lid van de vereniging. Een uniek jubileum waar zowel door zijn vereniging Musis Sacrum als een vertegenwoordiger van de bond uitgebreid aandacht aan werd besteed. De jubilaris onderging al deze loftuitingen op een onnavolgbare manier en stal daarmee de harten van de sprekers en het publiek. dongen.nieuws.nl ging op bezoek bij de jubilaris thuis om te praten over dit bijzondere jubileum.
"In 1935 kwam ik als leerling bij de vereniging. Van mijn vader moest ik kiezen tussen voetbal en muziek. Toen heb ik tegen hem gezegd dat ik me niet tegen mijn schenen wou laten schoppen en het werd dus de muziek. In de beginjaren kreeg ik les op de alt van Neel van de Sluijs en na een paar jaar mocht ik bij het orkest." Repeteren deed het orkest destijds in het legendarische hotel Musis Sacrum dat, compleet met concertzaal, speciaal voor de vereniging werd gebouwd. Na de oorlog schakelde Kees over op de hoorn. Kees herinnert zich nog goed de tijd dat hij als hoornist op concours ging in de superieure afdeling. We waren altijd trots als we weer een goed resultaat weggezet hadden. De hoorn werd later ingeruild voor de grote trom. "ik kreeg een liesbreuk en mocht van de dokter destijds niet meer blazen. Toen ben ik dus maar overgestapt naar slagwerk en dat heb ik ook nog vele jaren gedaan".
Musis Sacrum in 1935. Rechtsonder Kees van Dongen, die ten tijde van deze foto pas net lid was.
In 1974 werd Kees meteen bij de oprichting ook lid van de bejaardenharmonie.En daar heb ik ook enkele tientallen jaren met plezier gespeeld. Muziekmaken is toch het mooiste wat er is" aldus Kees, die graag de hoogtepunten nog eens de revue laat passeren. "In 1975 zijn we naar de Koninging (Juliana) op Soestdijk geweest waar we meeliepen met het defilé, dat was heel indrukwekkend. Maar ook het duwtrappen was ieder jaar een bijzonder feest. Voor dag en dauw uit de veren, mujziek maken en via allerlei café's weer terug en pas 's avonds weer thuis, dat waren echt gezellige dagen."
De foto's en oorkondes op de wand zijn de stille getuigen van een leven lang Musis Sacrum. In 1975 ontving Kees de eremedaille in zilver verbonden aan de orde van Oranje Nassau wegens zijn verdiensten voor Musis Sacrum én Herwonnen Levenskracht, een organisatie die geld inzamelde voor onderzoek naar de destijds actuele ziekte TB. In hetzelfde jaar ontving Kees vanuit de gemeente Dongen een gemeentelijke Oorkonde en werd hij erelid van Musis Sacrum. Enthousiast haalt Kees wat oude papieren tevoorschijn, zoals een programmaboekje wat gemaakt werd ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de vereniging. De details is hij kwijt, maar zegt Kees: "het was een enorm feest dat heel groots was opgezet."
Ondanks zijn leeftijd is Kees nog redelijk actief. "ik fiets nog regelmatig door Dongen en ga natuurlijk, als het enigszins mogelijk is, kijken en luisteren bij de concerten van Musis Sacrum. "Ik ben daarnaast in het rijke bezit van 6 kinderen, 9 kleinkinderen en 14 achterkleinkinderen en het is natuurlijk ook leuk om die zo nu en dan eens te zien" aldus de jubilaris, die afgelopen zaterdag zichtbaar genoot van het concert en de huldiging. "Het is een mooie en bijzondere vereniging waar iedereen gewoon heel erg betrokken is. Ik voel me er echt thuis." Met de afspraak dat we over vijf jaar bij het vijfentachtig jarig lidmaatschap van Kees bij Musis natuurlijk weer van de partij zijn nemen we afscheid van deze markante Dongenaar.
Kees van Dongen ontvangt een fotocollage uit handen van Musis Sacrum voorzitter Kees Broeders