De deelnemers aan de afvalrace Dongen hebben er inmiddels 8 weken opzitten. Hoe is het ze afgelopen week vergaan. Zijn er nog valkuilen geweest en wat waren de geluksmomentjes. Als eerste deze week het blog van Brenda van Riel
En we kunnen weer een week afstrepen! Week 8 is alweer voorbij. Wederom een drukke week die afgelopen zaterdag al met een volle dag begon. Eerst lekker een uurtje sporten bij Timo met als Challenge deze zaterdag Timo’s favoriet: Bring Sally up! Dit is een liedje wat 3.25 minuten duurt en wanneer er gezongen wordt: Bring Sally down, maak je een squat met een gewicht(Sally) in je handen en wanneer er gezongen wordt; Bring Sally up dan kom je pas weer omhoog. Ik zou zeggen, zoek het eens op, op Youtube en ik hoor graag of jullie de uitdaging met Sally ook aan zijn gegaan!
’s Middags hadden we een housewarming bij een nichtje van Jeroen, daarna snel de kinderen naar opa en oma brengen, want er moest ook nog gewaterpoloëd worden. En daarna meteen door naar de Cammeleur voor de 11e van de 11e. Super gezellig zo’n volle dag, alleen voor mij zitten daar dus echt wel valkuilen heb ik nu gemerkt. Ik neem te weinig tijd om te eten en uiteindelijk eet ik dus ook niet genoeg. Da’s niet zo handig wanneer je tot ’s avonds laat gaat feesten en ’s ochtends begonnen bent met een zware training. Tel daar dan ook nog 2 biertjes bij op en je hebt een niet zo heel fijne nacht. Maar goed ik ben ook maar een mens, en al doende leert men, dus da’s weer een uitdaging voor het komende weekend!
Al liep ik zaterdagavond uiteindelijk wel bijna naast mijn schoenen van alle complimenten die ik van iedereen kreeg. Da’s echt een super gevoel. En wat zijn er veel mensen die de afvalrace volgen. Niet normaal. Dit had ik me echt niet gerealiseerd, voordat ik hier aan begon. Misschien een beetje naïef, maar ik had niet verwacht dat Dongen dit zo bij zou houden. Echt TOP! En ja hoe leuk is het dan, wanneer je zaterdagavond onze nieuwe Prins Andreo LVII gaat feliciteren, en hij tegen je zegt; Hey bekende Dongenaar! Hij realiseert zich waarschijnlijk zijn eigen bekende “Dongenaarstatus” ook nog niet precies.....
Brenda aan het werk
Zondag nog een beetje last van de zaterdag dus maar lekker rustig aan gedaan. En dan merk je wel meteen wat suiker met je lichaam doet. Althans bij mij dan. Na wat koppen thee met suiker, want voor mijn gevoel, knap ik daar van op, heb ik uiteindelijk toch weer een aantal dagen nodig om mijn “zin in zoet” uit mijn systeem te krijgen. Het lukt me wel, maar het kost wel tijd. En alweer een leer voor de volgende keer, want ook zonder die thee met suiker, was ik vast wel opgeknapt.
Gelukkig gaat het vanaf maandag weer gewoon goed en kan mijn sportweek weer beginnen. Met deze week als hoogtepunt Tacoyo op de woensdagavond. Ik ben benieuwd hoe dit precies gaat, want deze les heb ik nog nooit gevolgd. Het is iets met gewichtjes op een matje voor body en mind. Dat is wat ik weet. Zoiets blijkt het inderdaad ook te zijn en ik vind het leuk! Stukje yoga, stukje ontspanning, maar zeker ook conditie- en spieroefeningen.
Wanneer ik de volgende ochtend wakker word, heb ik helaas wel wat last van mijn bekken. Da’s dan weer een beetje jammer. Maar wanneer ik na een rondje progresstraining weer thuis ben, merk ik dat de pijn een stuk minder is. Dus ook op dit gebied ben ik echt wel aan het winnen. Het herstel gaat steeds sneller en dat is ook zeker waar ik dit allemaal voor doe. Steeds vaker realiseer ik me ook dat ik zo blij ben dat ik deze kans gekregen heb. En al is de weg die ik afleg soms echt wel zwaar, toch geniet ik er met volle teugen van. Ik hoor heel vaak van mensen; Respect voor wat je doet! Zelf zie ik dit alleen niet zo. Ik ben degene die al die kilo’s er aan heeft gegeten, en nu zal ik er ook weer zelf voor moeten zorgen da die kilo’s er weer af gaan. En die weg die ik daarin af ga leggen, zal echt wel langer duren dan deze 26 weken, maar dat is ook niet erg. Het begin is er en daar ben ik al super blij mee. Het kan alleen nog maar beter worden en zeker met de steun die ik van iedereen krijg!
Mijn geluksmomentjes van de afgelopen weken:
Een minuut planken, terwijl ik 8 weken geleden amper 10 seconden kon blijven staan Even te voet op en neer naar Avri met mijn gezin. Gezellig samen met Dorinda en de kids naar de Efteling, zonder dat ik ’s avonds doodmoe op de bank beland. Kleding kopen die 2 maten kleiner is! Mijn voet vastpakken tijdens een stretchoefening, terwijl ik daar 8 weken geleden echt niet bij kon! En dan wil ik iedereen natuurlijk ook zeker nog uitnodigen voor de Gratis Gekke Groepslesweken bij Van Gils Sport. Kom gezellig een keertje mee sporten vanaf 17 november, zodat je kunt zien wat daar allemaal gebeurt. Voor meer info check even de site: www.vangilssport.nl en maak vrijblijvend een afspraak of ga gewoon gezellig met mij mee de komende 2 weken!!!