Afvalrace Dongen: Blog Brenda van Riel (video)

De deelnemers aan de afvalrace Dongen zitten al helemaal in een strak ritme van veel bewegen en gezond eten. Natuurlijk gaat dat, zoals bij iedereen, gepaard met ups en downs. In een blog houden de kandidaten bij hoe het hen vergaat. Hieronder de nieuwste blog van Brenda van Riel.

Deze week beginnen we met een feestweekend. Bas wordt 5 jaar en dat moet gevierd worden. En ja daar hoort natuurlijk taart, chips en snoep bij. Alleen niet voor mij deze keer. Ik houd het gewoon lekker bij mijn 3 gezonde maaltijden en 3 gezonde tussendoortjes per dag, want dat bevalt me goed. Ik merk ook aan mezelf dat wanneer je op uur en tijd eet, je ook geen honger hebt tussen de maaltijden en tussendoortjes door.

Wel vind ik het moeilijk om uit te kiezen wat ik moet eten. Wat is nu gezond en wat niet? Vaak denken we dat iets gezond is, maar als je dan goed naar het product gaat kijken blijkt er zoveel aan toegevoegd te zijn, dat het verre van gezond is. Vooral met suiker is dat nogal eens het geval. Ontbijtkoek bijvoorbeeld. In één plakje zitten gewoon 5 suikerklontjes!! Daar schrok ik toch echt wel van hoor. Heel belangrijk dus om verpakkingen goed te lezen, voordat je iets koopt en gelukkig gaat Eric mij deze week leren hoe ik die verpakkingen nu precies moet lezen.

Maandag ben ik naar de fysio geweest voor mijn bekken probleem. Conclusie is dat we moeten zorgen dat de banden rondom dat bekken sterker moeten gaan worden en ik dus goed mijn grenzen aan moet gaan geven met wat ik wel en niet kan, zodat we het niet forceren. En dat is niet altijd makkelijk. Ik geef niet graag op, maar gelukkig weet Eric altijd wel weer een andere oefening te vinden die ik dan wel kan doen. Uiteindelijk komen we er wel, maar ik wil veel te snel.

Woensdagavond gaan we uiteten. Bas mocht kiezen voor zijn verjaardag en het is sushi geworden. Ik vind het doodeng. Normaal dacht ik er niet zo over na, maar nu is dat eten zo belangrijk geworden dat ik bang ben dat ik van een avondje sushi een kilo aankom. Van de andere kant weet ik ook wel dat een keer uit eten best moet kunnen. Toch baal ik, wanneer ik merk dat ik toch teveel gegeten heb en echt te vol zit. Een leer voor de volgende keer dus.

Dan komt de donderdag…de dag na de sushi…ik baal er echt van dat ik teveel gegeten heb. Verder loopt de dag ook niet helemaal zoals ik hem gepland heb, en voor ik er erg in heb, sta ik in de winkel met alle Milka chocolade repen in mijn hand! Jeetje wat is het dan moeilijk om de discipline op te brengen en het niet te doen. Maarrrr…het is me gelukt! Gelukkig maar, want voor je het weet, zit je weer in die vicieuze cirkel en pak ik na het één het ander, want ik voel me zo “zielig”. Weer een overwinning geboekt dus.

Vrijdag is weer de dag van de één op één training met Eric. Hij heeft een 20 minuten challenge in elkaar gezet voor me! Tijdens de training merken we dat sommige oefeningen niet fijn zijn met mijn bekken, dus die worden meteen aangepast, zodat ik het wel kan! De laatste ronde wordt gefilmd door Eric en het is wel goed om jezelf zo eens terug te zien. Gewoon om te kijken waar de verbeterpunten qua houding en uitvoering liggen.

Ook deze week merk ik weer dat ik door iedere dag te sporten, zeker meer energie heb. Gelukkig maar, want tijd om eens lekker op mijn gemak te zitten is er ook deze week niet echt. Dat betekent wel dat de week weer om is, voordat je er erg in hebt. En dan is het elke week toch weer een sport op zich om alles goed te plannen, zodat de kinderen op tijd uit school gehaald worden, mijn Mylèneklanten hun bestelling op tijd krijgen, tussendoor nog even een gezonde traktatie voor Bas maken, een speurtocht in elkaar zetten voor Bas zijn kinderfeestje, nog even gauw een gesprek met iemand die wel interesse heeft in de baan als consulente bij Mylène en ga zo maar door. Maar goed aan het einde van de week is het me toch allemaal weer gelukt en gaan we vol goede moed door naar week 4!