Mijmeringen: 'De toekomst van drugs'

'Mijmeringen' is een column van Dongenaar Rinus Krijnen

Veel mensen zijn soms -of vaak- onder invloed van drugs of alcohol. Dat doen ze omdat ze hun gevoel in een andere stand willen zetten, dan waarin die zich op dat moment bevindt. Ik heb het niet over reguliere medicijnen, want die gaan in het algemeen gecontroleerd het lichaam in met de bedoeling je ergens van te genezen of een ziekte te bestrijden. Nee, ik heb het over naar andere sferen gaan met behulp van drugs. Dat kunnen middelen zijn om opgewonden of juist down te worden; je sociaal vaardiger of teruggetrokken te gaan gedragen. Het kan ook zijn om je verdriet weg te stoppen of je angsten te onderdrukken. Eén ding krijg je van al deze drugs: je kunt er verslaafd aan raken en in vele gevallen ook een kater van krijgen. Een kater waarbij je de hele dag beroerd bent, of een kater omdat de uitwerking van de drugs niet het gewenste effect had, of een financiële kater, omdat het spul simpelweg eigenlijk te duur was voor wat het bood.

Zelf heb ik hoe langer hoe minder last van katers. Ik gebruik wel wat medicijnen, maar vrijwillig drugs innemen doe ik op één uitzondering na: alcohol. Echt verslaafd ben ik hieraan nooit geweest, maar als echte Bourgondiër was ik wel verzot op een aantal drankjes. Het verschil tussen alcohol en nicotine, mdma, xtc, cocaïne, heroïne, cannabis etc. is, dat de drank waarin het zit op zichzelf al erg smaakvol is. Waarschijnlijk ook de reden dat deze harddrug nog wel wordt geaccepteerd, al lijkt deze bij jongeren ook wel wat op zijn retour. De stappen die gezet zijn met roken zullen voor alcohol niet zomaar gezet worden. Om te beginnen is roken niet alleen voor de gebruiker zelf slecht, maar ook voor zijn omgeving. Dat was de belangrijkste reden om roken aan te pakken. Bij alcohol geldt dit alleen maar als de gebruiker buiten zijn limiet gaat. Voornamelijk is het een probleem voor de naaste omgeving als er sprake is van een vervelende vorm van alcoholisme.

Langzamerhand ben ik afscheid aan het nemen van alcohol. Door alcohol slaap je bijvoorbeeld slecht. Ik meet mijn slaap met mijn E-watch en elke avond dat ik alcohol drink wordt opgevolgd door een nacht met een onrustige ondiepe slaap. Dat patroon bevalt me niet. Zeker nu ik ouder word is goed slapen belangrijk. Er zal zelfs een dag komen dat ik volledig de fles aan de wilgen ga hangen. Nu is alcohol waarschijnlijk de drug waaraan de meeste mensen verslaafd zijn, maar omdat de productie en publieke consumptie aan duidelijke regels zijn gesteld en er veel aan de fiscus wordt afgedragen, is het gebruik rijkelijk en geaccepteerd. Net als bij andere drugs ligt ernstige verslaving om de hoek, maar dat wordt voor lief genomen. De situatie bij alcohol is dat dit in de meeste gevallen legaal wordt gedistribueerd en de kwaliteit dus in orde is. Reclame voor alcohol blijft ook gewoon toegestaan.

Bij de designerdrugs en andere harddrugs ligt dit anders. Er is een vorm van gedoogbezit voor eigen gebruik en het is maar de vraag of het gekochte spul is wat je verwacht wat uitwerking of samenstelling betreft. Grote festivals en dancefeesten die pas beginnen wanneer een normaal mens naar bed gaat, zijn de belangrijke voedingsbodem voor deze drugs. Festival- of clubdeelnemers willen dan vaak buiten zichzelf treden in een oneindige roes en grijpen dan naar deze middelen. Doordat de schaal van gebruik volledig uit de hand lijkt te lopen gaan er veel stemmen op om al deze middelen maar vrij te geven. Daarmee ontstaat er een systeem zoals bij alcohol. Er worden dan afspraken gemaakt over fabriceren, distribueren, consumeren en een andere belangrijke: de prijzen en daarmee gepaard gaande belastingen en accijns.

Niet de Taghi’s en Bolle Jossen worden dan de grootverdieners, maar de staat. Met een eeuwigdurend begrotingstekort kunnen de opbrengsten voor de staat behoorlijk oplopen. Zodanig dat het een wezenlijk verdienmodel voor de overheid wordt. Eenmaal die weg ingeslagen wordt de volksgezondheid een ondergeschoven kindje. Er ontstaat een situatie zoals bij het einde van het Romeinse Rijk waardoor de beschaving wegzakte in haar eigen decadentie.

Nu de andere kant van de zaak. Elke gebruiker van designerdrugs draagt in de huidige situatie bij aan de georganiseerde en ongeorganiseerde zware criminele en onderdrukkende wereld waarin deze middelen worden gemaakt en verspreid. Ik hoef hier niet te vertellen wat er allemaal mis is, maar naast de illegale productie en distributie zitten de dealers en tussenpersonen elkaar ook nog eens te bestelen. Wetende dat vooral kwetsbare, vaak kansarme jongeren door het grote geld worden gelokt voor illegale productie of distributie worden er vele levens en kansen verwoest. Niet alleen hier, maar ook in de gebieden waar de grondstoffen vandaan komen. Ook dat is onhoudbaar. Blijkbaar vinden tal van mensen dat ze om het leven acceptabel te kunnen houden zich buiten zichzelf moeten plaatsen met behulp van drugs. En die sfeer is zo dwingend dat men dus ook aan de middelen verslaafd raakt om in die sfeer te komen. Ze hebben zichzelf niet goed onder controle en grijpen in toenemende mate naar drugs en bekommeren zich niet over de gevolgen.

Zielig…