‘Er is een chemie tussen die twee. Dat is goed om te zien’
Tatum Pols (8) en Lydia Kivits (14) zijn Nederlands Kampioen Acro geworden. Samen met Janny Konings (de moeder van Tatum, Priscilla en Jordy Kivits (de ouders van Lydia), vertellen de kampioenen hun verhaal. Op het filmpje van het Nederlands Kampioenschap zie je op de gezichten van Tatum en Lydia opperste concentratie. Lydia en Tatum komen van verschillende kanten de mat op. Dan begint de oefening. Het lijkt alsof Tatum door de lucht vliegt. Lydia vangt haar weer op en de oefening gaat verder: gedisciplineerd en prachtig uitgevoerd. Wat mooi om te zien!
door Lia van Gool/Weekblad Dongen
Filmpjes
Een paar weken na het behalen van de titel legt Tatum bij haar thuis, op haar eigen manier uit wat acro is. “Lydia gooit mij in de lucht en vangt mij weer op”, zegt de achtjarige. “Tatum zag filmpjes voorbij komen van acro en wilde daarom graag op acro. Ze was toen nog te jong voor de wedstrijdgroep en kwam zo bij de 4 kids groep terecht maar dat vond ze niet zo leuk.” Tatum en Lydia trainen elke week op dinsdag, vrijdag en zaterdag. Alleen in de vakantie loopt het schema anders.
Medailles
Tatum loopt over van energie. Eigenlijk vindt ze het maar een beetje gek dat zij geïnterviewd wordt. “Zal ik mijn medailles laten zien?” En weg is zij, om even later terug te komen met handenvol medailles die zij, samen met Lydia, al gewonnen heeft. Bijna altijd had het duo prijs maar je kunt er niet vanuit gaan dat je prijs hebt ook dat hebben de meisjes meegemaakt. “Ik ben trots op mijn dochter”, zegt vader Jordy met een grote lach op zijn gezicht.
Geduld
“Het is fijn als het klikt tussen de teamleden”, zegt Priscilla. “Tatum en Lydia hebben een beetje hetzelfde karakter. Toen Lydia klein was, was zij hetzelfde als Tatum, een ‘stuiterballetje’.” Als Tatum en Lydia aan een wedstrijd meedoen, zitten hun moeders altijd te huilen Vader Jordy”: “Tatum en Lydia vullen elkaar aan. Er is een chemie tussen die twee. Dat is goed om te zien. Die chemie is ook zichtbaar tijdens de trainingen. Als iemand geduld heeft, is het Lydia.” Hoewel Tatum ‘best druk is’ (volgens haarzelf), weet Lydia daar goed mee om te gaan, zowel tijdens de trainingen als tijdens de wedstrijden, “Wij doen acht of negen keer per seizoen mee aan een wedstrijd”, zegt Lydia,
Zelfverzekerd
Lydia vindt acro een uitdagende sport. Tatum vindt het leuk om in de lucht gegooid te worden. “Ik ben nooit bang om te vallen”, zegt zij. “Nou ja, soms wel.” Lydia is nooit bang dat zij Tatum laat vallen. “Je moet vertrouwen hebben in wat je kunt.” Dat vertrouwen straalt Lydia nu al, op veertienjarige leeftijd, uit, zelfverzekerd en een en al sportiviteit, vertelt zij rustig en kalm haar verhaal. “Acro bestaat uit verschillende niveaus”, legt Lydia uit. “Het niveau en de leeftijd horen bij elkaar. Lydia en Tatum beoefenen de sport op het niveau D-junior. Dat kan tot het zestiende jaar. “In het jaar dat je zestien wordt, ben je geen junior meer.” Janny gaat verder: “Je kunt deze sport niet doen zonder trainersteam.
Tatum en Lydia krijgen goede begeleiding bij de oefeningen en ook ondersteuning als er iets persoonlijks is.” Volgens Tatum zijn alle trainsters ‘lief en aardig’. “Ze maken grapjes, maar ze zijn soms ook streng.” Lydia voelt Tatum heel goed aan. “Zij weet goed wat zij moet doen om haar weer rustig te krijgen.” De oefeningen bij acro worden gedaan op muziek, die door de trainsters wordt uitgekozen. Daarnaast heeft het team ook een choreotrainster. “De vereniging mag in hun handen klappen met deze trainsters”, vindt Janny.
Hart en nieren
Lydia is altijd met haar sport bezig. “Sport zit in haar hart en nieren. Afgelopen week liep Lydia dansend van tafel af. Zij was al bezig om haar pasjes te oefenen voor een nieuwe oefening. (“Ik ben dan in mijn hoofd de oefening aan het doornemen”, vult Lydia haar moeder aan). “Zij wil ook van het sporten haar beroep maken.” Lydia is al vanaf groep zes met sporten bezig. “Ik zou zo bij Cirque du Soleil willen, maar ik weet niet of ik daar goed genoeg voor ben.” Wat Lydia wel weet, is dat zij volgend jaar aan het ROC in Tilburg de opleiding Sport en Beweging wil gaan volgen. “Ik leef helemaal voor de sport en ben nu ook al assistent-trainster.” Tatum wil later hoofdtrainster worden. “Of politie te paard.”
![](https://r.testifier.nl/Acbs8526SDKI/resizing_type:fit/width:1280/plain/https://s3-newsifier.ams3.digitaloceanspaces.com/dongen.nieuws.store/images/2024-07/tl2-66a15cce6dcdb.jpg@webp)
‘Topje’
Terug naar acro. Tatum is in het team ‘het topje’ en Lydia de onderpartner. Lydia: “Het topje wordt in de lucht gegooid, de onderpartner is degene die gooit. “Ik ben ook een seizoen topje geweest.” Om zover te komen dat een team mee kan doen aan de Nederlandse Kampioenschappen, moet er hard getraind worden, met regelmatig een grapje of een high five tussendoor. “Soms doe je een oefening wel vier keer per training”, zegt Lydia. “Vooral in het begin is het even zoeken.”
Mooie sport
Hoewel Lydia nog uren door kan praten over haar favoriete sport, is het tijd om een einde aan het gesprek te maken. Tatum wordt nu echt te druk en is snel afgeleid. Tijdens het kijken naar het filmpje van het Nederlands Kampioenschap, geeft Tatum commentaar. “Kijk, daar vlieg ik in de lucht.” En zo is het. Gelukkig vangt Lydia het ‘topje’ op tijd, met haar handen op. Wat een mooie sport!
Wat is acro?
Acro is een unieke mix van gymnastiek en dans. Als acrogymnast leer je niet alleen hoe je salto’s, flik-flaks, handstand en nog veel spectaculairdere gymnastiek delen moet uitvoeren. De coaches leren jou bovendien een heleboel coole dansmoves die je nodig hebt in de choreo’s. Acro is geen eenzame bezigheid. Onze sport wordt beoefend in teams van 2, 3 of 4 gymnasten van verschillende leeftijden. Succes (en soms ook tegenslagen) beleef je dus samen met je teamgenoten. Samen sterk!