Sportieve derby in het voordeel van Oranje uit ’s Gravenmoer.

Inzet van beide kanten is duidelijk zichtbaar
Inzet van beide kanten is duidelijk zichtbaar
Foto: Edwin Wiekens/Pix4Profs

Ze kennen elkaar door en door. Zeker de oudere spelers van VV Dongen en ONI uit ’s Gravenmoer hebben een verleden over en weer. Dat was afgelopen zaterdag nog duidelijk zichtbaar in de gangen rondom de kleedkamers. Werden daar ruimschoots voor de wedstrijd nog geintjes gemaakt of nog even de afgelopen carnavalsdagen doorgenomen, hoe dichter het bij het beginsignaal kwam, hoe serieuzer en strakker de kopjes voor zich uitkeken.

Door Piet Scheepers

Beide teams moesten vooraf nog wat improviseren. Zo moest ONI-trainer Larry van Ommen een drietal zieke spelers vervangen en was oud Dongen speler Gijs van den Berg geschorst. Luke van Overbeek had last van een zestal vakantiegangers en moest daarom terugpakken op een aantal jongens uit de JO23 en twee oude rotten, Jaap van der Waarden en Paul van Zon. Beiden ook weer een verleden bij ONI. Deze kruisbestuivingen hadden als voordeel dat deze wedstrijd, ondanks de derby gevoelens, een zeer sportief verloop had.
De bezoekers hadden daar geen boodschap aan en grepen in daar waar nodig. In tegenstelling tot Dongen dat afwachtte totdat de bal in de voeten kwam. Maar dan was ONI net iets feller in de directe duels.

Dit was echter vanaf het beginsignaal van scheidsrechter Arno van Dalen niet te merken. De eerste minuten zette Dongen de bezoekers flink onder druk. Daarvoor moest doelman Nout Hendrickx alle zeilen bijzetten en een pegel van Maarten Waltman met de vuisten wegwerken. Dit wapenfeit van Dongen was van korte duur. Want wat ONI al wedstrijden ontbeert, lukte zaterdag wel. Vroeg in de wedstrijd scoren! In de 3e minuut kopte Jorg Blom een corner van Marc Ravensbergen onhoudbaar binnen. “Trots op beide zoons,” merkte na afloop vader Johan Blom op. Hij was jaren de centrale verdediger bij ONI en ziet nu zijn beide zoons, Jorg en Sander, de kleuren van ONI verdedigen. “Maar, gelukkig scoren wij vroeg in de wedstrijd. Voor hetzelfde staan wij na afloop hier met lege handen en heeft Dongen er zo maar drie gescoord. Veel wedstrijden hebben wij helaas zo verloren. Vandaag was het geluk aan ons!”

Dongen leek de ploeg die deze snel opgelopen achterstand weg kon poetsen. Het kon echter geen vuist maken tegen het compact verdedigende ONI. Even leek sportpark De Biezen op te veren toen na een kwartier een kopbal van Floris van Dongen op de lat viel. Dongen bleef druk op ONI uitoefenen maar kon niemand in de spits vinden. En dan gebeurt het omgedraaide. Floris Wouters, ook geen onbekende bij Dongen, rukte op rechts op. Zijn voorzet bij de eerste paal werd door Ravensbergen prima binnengekopt. Hoe hij dit kon, is de vraag, maar de 0-2 stond na een half uur op het bord. Nog voor rust miste ONI de kans op 0-3.

De tweede helft bracht Dongen enkele wissels binnen de lijnen. Burak Erbek kwam op rechts en met zijn inzet was hij voor de ONI-verdediging een handenbindertje. Onder zijn aanvoering kwam Dongen dan ook fel uit de startblokken. Het was druk in de zestien van de bezoekers. Het doel werd diverse keren onder vuur genomen en evenzoveel keren stond doelman Hendrickx in de weg. Uiteindelijk was het Luc Braams die het ijs brak en de 1-2 binnenschoot. Je zou zeggen dat Dongen nu door ging drukken om de gelijkmaker te scoren. De wedstrijd zakte weg naar een laag niveau. Slechte passes, balverlies aan beide zijden, waarbij ONI alles in het werk zetten om de magere voorsprong te behouden. Bas Jansens stuurde Burak Erbek de diepte in. De spits kon echter geen vuist maken. Vijf minuten later gooide spits Lars van der Kletersteeg de wedstrijd in het slot. In plaats van de verwachte gelijkmaker, viel de 1-3. Met een magistrale omhaal verschalkte hij iedereen.

Dongen was aangeslagen. Het siert de ploeg dat het laatste kwartier nog alles in het werk stelde om er een weer een wedstrijd van te maken. Schoten van Erbek en Timo van der Schans waren een prooi voor Hendrickx. ONI had zelfs nog kans op 1-4. Invaller Jan Paul van Wijnen had ruzie met de bal die tegen de paal lag. De invaller voor Daan Poelmans kreeg de bal niet in het lege doel gewerkt. Poelmans is ook weer zo’n oudgediende die de succesperiode bij Dongen heeft meegemaakt. “Ik had deze week last van mijn rug en heb er alles aangedaan om dit thuiskomen weer mee te mogen maken. Nu was het de hamstrings die opspeelde. Maar we hebben leuk gebald,” merkte de voormalige Dongen aanvoerder in de bomvolle kantine op. “Mijn zoontje is ook een linkspoot. En als die gaat voetballen, geven we hem bij VV Dongen op,” besloot de lachende en proostende Poelmans. “Oh ja, worden wij ook nog uitgenodigd bij het 100-jarige feest,” riep Poelmans mij na. Zal zeker gebeuren!

“Vandaag hebben wij te weinig afgedwongen,” realiseerde Dongen-trainer Luke van Overbeek. “Met deze inzet gaan we nog punten pakken.”

Reacties

Cookieinstellingen