De champagne is al lang uitgeknald, de eerste vergaderingen zijn geweest en inmiddels is ook het zomerreces voorbij. Kortom, de nieuwe gemeenteraad is er klaar voor. Tijd om keihard aan de slag te gaan voor een beter en mooier Dongen.
Maar nu de kruitdampen rondom de verkiezingsuitslag opgetrokken zijn, is het toch goed om nog even een aspect te belichten. En dat is het (nog steeds) teleurstellende opkomstcijfer. Iets beter dan vier jaar geleden weliswaar, (46,97% tegen 44,89%) maar nog altijd ver onder de maat. De vraag dringt zich dan ook op: Is De Dongenaar het vertrouwen in de politiek voorgoed kwijt of is er iets anders aan de hand?
Door: Bernadette Klerx
Waarom stemmen mensen niet?
Een opkomst van amper 47%. Het betekent dat minder dan de helft van de stemgerechtigden naar de stembus is gegaan. En het betekent dus ook dat de 21 raadsleden die straks beslissingen over en voor ons gaan nemen, nog niet eens de helft van de kiezers vertegenwoordigen. Toch iets om de wenkbrauwen over te fronsen. En ook de nieuwe gemeenteraad zou zich toch eens achter de oren moeten krabben bij deze gênante cijfers. Want sinds 2006 zien we ook in Dongen een gestage daling van het opkomstpercentage bij de gemeenteraadsverkiezingen. Van 58% in 2006 tot (bijna) 47% in 2026. Nu was het dan wel 2 procentjes meer dan in 2022, maar dat is altijd nog beschamend laag voor een dorp, waar de politiek toch dicht bij de mensen staat of hoort te staan. Interessant is het daarom om te weten waarom zoveel mensen niet stemmen.
Vertrouwen verloren?
Zijn het de mensen die het vertrouwen in de politiek al lang verloren hebben (“Ze doen toch wat ze willen”, “Ze luisteren niet naar ons”). Door niet naar de stembus te gaan, geven ze een onmiskenbaar signaal af dat ze geen vertrouwen hebben in de volksvertegenwoordiging. Een proteststem dus eigenlijk.
Dan zijn er ook nog de echte openlijke proteststemmers. Dat zijn de mensen die wel de moeite nemen om naar de stembus te gaan, maar hun formulier blanco laten of ongeldig maken. En die blanco stemmers waren er dit jaar veel meer dan de vorige keer (227 blanco stemmen in 2026 tegen 80 bij de verkiezingen in 2022).
Weinig keuze
Of is er met maar 4 partijen (Volkspartij Dongen, CDA, VVD, D66) te weinig keuze. Zijn er kiezers die zich eigenlijk in geen enkele partij kunnen vinden en dan maar niet gaan of blanco stemmen onder het mom van ‘beter niet stemmen, dan stemmen op een partij waar je eigenlijk niet achter staat.’
Onverschillig
Of vindt een deel van de niet-stemmers het eigenlijk wel best hoe het in Dongen gaat en maakt het hen niet uit wie er in Dongen aan het roer staat. Ook dat zou kunnen, want zo groot zijn de verschillen tussen de partijen nu ook weer niet.
Uitdaging
Voor de politiek ligt er een mooie (en noodzakelijke) uitdaging om de drijfveren van de niet- stemmer te achterhalen, want het blijft vreemd dat meer dan de helft niet gaat stemmen. En dat er nu 21 Dongenaren in de raad zitten die nog niet eens de helft van de stemgerechtigden vertegenwoordigen. Alleen door het gesprek aan te (blijven) gaan - in de straat, bij de verenigingen, in de wijken en dorps- en buurthuizen- kan de oorzaak aan het licht komen. En dan kan ook het ‘medicijn’ gevonden worden. Want een gemeenteraad die minder dan de helft van de bevolking vertegenwoordigt doet niet echt recht aan een gezonde democratie. De nieuwe raad is nu aan zet om het vertrouwen terug te winnen.